Արսինե Սահակյանը գրում է. Հա ասեցի սուս մնամ, սակայն չկարողացա։ Ուզում եմ հասկանամ, ձեզ խիա թվում դուք էդքան թա սիբով ծնող եք, մենք էլ անթ ասիբն ենք, ձեզ խիա թվում , որ ձեր հերոսը հերոսա, մերն էլ չգիտեմ ինչ։ Ասենք , էդքան պարապ եք մնացել հա՞, ով ասեց ,,որ ձեր

սարքած դամ բարանը պետք է մնար , և տարբերվեր, ովա՞ ձեզ թույլ տվել, որ մեզ մյուս ծնողներիս վի րավորեք ձեր պահ վածքով և միհատ էլ կոչ անեք գան հրապարակ ,ինչի՞ համար գան, պրո վակացիա անելու, թե՞ հերթական ցեխ շպր տելու՞…… Ձեռքերս դո ղում ա ներ վերիցս, ախր ինչի՞ եք էդքան ց ածրանում,ինչի՞ ձեր հերոսին

հանգիստ չեք թողնում։ Ինչի՞ շի րմաքարովա հերոսի որակը չափվում, եթե հա, տարեք ձեր սեփական գեր եզմանատուն և ոսկուց քար դրեք, և պատեք ինչով ուզում եք։ Իմ համար, իմ հերոսն էր թանկ,ոչ թե վրայի քարը։ Վստահ եմ այժմ ձեր համախ ոհները առանց հասկանալու կքն նադա տեն գրածս

Եւ նույնիսկ կարող է վիր ավորեն թեկուզ մտքում , սակայն ասեմ , որ առհ ամարած ունեմ ամեն այն միտք, որ կտարբբերակի կամ կառանձնացնի Եռաբլուրում պա ռկած որևէ հերոսի։
ՍՈՎՈՐԵՔ ԱՊՐԵԼ ԱՐԺԱՆԻ ՁԵՐ ԶԱՎԱԿՆԵՐԻՆ։

Добавить комментарий