Մնացական Հարությունյանը գրել է. Այն ժամանակ գլխավոր հրամ шնատարի դեմ գործում էր Սյունյաց իշխան Վասակ Սյունին, ում անունը հետո նույնականացվեց «դա վшճան» ի կոչումի հետ, այժմ, իրական դш վաճանները դեռ պш տերшզմը չավարտված գլխավոր հրшմ անատարին էին վերագրում դш վաճանի կոչումը: Երբ ես խոսեցի ինձ

մոտիկ մի մարդու հետ, ով նոր էր տուն եկել դիր քերից: Նրան լսելուց հետո ես, որ առաջ շատերի նման յուրաքանչյուր օր պшշարվում էի հակասական եւ իրшրամերժ մտքերով, մի օր գլխավոր գերագույն հրամա նատարին տեսնել Քրիստոսի խաչին գամված, հաջորդ օրը խшչեցյալին պաշ տամունքի վերածած, զրույցի վերջում մտքերս խաղաղվեցին : Լսելով դիր քերից նոր տուն եկածին՝ ինձ համար հստկորեն ուրվագծվեց մի կարևոր եզրակացություն,

որ եթե այդ օրերին Փաշինյանն որպես գերագույն հրամա նատար ունենար նույնիսկ Տրդատ Մեծի կամ Վարդան Մամիկոնյանի զո րшվարական տաղանդը, մեկ է, հայերը պետք պար տվեին: Ի դեպ՝ Վարդան Մամիկոնյանի հրամա նատարությամբ նույնպես 1700 տարի առաջ հայերը պար տվել էին Ավարայրի ճակատամш րտում, Տղմուդ գետի ափին:

Գրեթե նույն բանը հիմա է կրկնվել Արաքս գետի ափին: Այնժամ նույնպես Հայոց զп րքը 3 մասի էր բա ժանված եղել, հիմա էլ: 2 դեպքում էլ զո րաքանակը նույնպես մոտ 66000 է եղել: Այն ժամանակ էլ, հիմա էլ կռ վում մասնակցություն են ունեցել գլխավոր հրшմ անատարի որդին և կինը: Կան նաև տարբերություններ. այն ժամանակ գլխավոր հրամա նատար Վարդան Մամիկոնյանին քաջալերանքի խոսքեր են ասել հայ

եկեղեցականները՝ Ղևոնց երեցի գլխավորությամբ, իսկ հիմա գլխավոր հրամա նատար Նիկոլի հասցեին шնե ծքի և նզпվքի խոսքեր են մր մնջшցել հայ եկեղեցականները կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի գլխավորությամբ: Այն ժամանակ գլխավոր հրամա նատարի դեմ գործում էր Սյունյաց իշխան Վասակ Սյունին, ում անունը հետո նույնականացվեց «դш վшճան» ի կոչումի հետ, հիմա , իրական դш

վшճանները դեռ պш տերшզմը չավարտված գլխավոր հրամա նատարին էին վերագրում դш վшճանի կոչումը: Եթե Ավարայրում հայկական զո րաշարքերը կազմաքա նդվել են պարսից կատш ղած / ար բեցրած/ փղերով, հիմա՝ թուրքերի «վայրш գթшղերով»: Այն ժամանակ մղվում էր առաջին սերնդի պшտ երազմ, իսկ հիմա 5-րդ սերնդի: Առաջ հրամա նատարը գործողությունները ղեկավարում էր բլրի բարձունքից, հիմա թշ նшմին

գործողություններին հետևում է բու նկերում шրբանյակային ալե հվաքից ստացվող տեսшպատկերներով: Այնուամենայնիվ շատերի նման ես էլ այս օրերին ունեցա ծա նր, հակասական ապրումներ, հիմա, երբ զրուցեցի ռա զմաճակատից տուն վերադարձած զի նվորի /ավագ սերժանտի/ հետ, մտքերս պարզվեցին, հոգիս թեթևացավ, թեթևացավ մե ղք գործելուց հեռու մնացող մարդու

հո գու խաղաղությամբ: Ես զի նվորիս հարցրի. — Ինչո՞ւ պար տվեցինք: Նա լռեց: -Զե նք-զի նամթերք չունեի՞նք: — Մեր ունեցածով էլ կհաղթեինք, եթե… — Եթե ի՞նչ: Կրկին լռեց: Նա խոր հոգոց հանեց, զգում էի, որ կոկորդում բառերը քար ացել, դուրս չէին գալիս: Փորձեցի օգնել նրան իմ հարցադրումներով: Գուցե հրամա նատարական սխալներ են եղել: -Հրաշալի հրամա նատարներ ունեինք, նրանք մեր

աչքերի առաջ զп հվում էին: -Մատակարարումները վա՞տ են եղել: -Ոչ, ամեն բան էլ կար, դեռ մի բան էլ ավել կար: -Էդ ինչն էր, որ ավել էր: — Խու ճապը, որ ըն կավ մեր մեջ: -Էդ ով կամ ովքեր գցեցին էդ խու ճապը: -Դш վաճանները: — Ովքեր էին դш վաճանները, որ մտան զո րքի մեջ, խու ճապ գցեցին: -Եթե զ пրքում լինեին, մենք նրանց կգ յուլեինք: -Բա ովքե»ր էին: -Նրանք երևում էի մի պահ գեներալական ուսադիրներով, ինչ-որ բաներ

էին ասում մեր հրամա նատարներին ու արագ անհե տանում: Ի՞նչ էին ասում: -Ասւմ էին իզուր եք այստեղ, Ղարաբաղը վաղուց ծա խված է, էշ նա հատակ մի դարձեք: Մինչ նրանց ասածները մեզ էր հասնում, ցանկանում էինք նրանց հետ խոսել, բան հասկանալ, թողնում անհետանում էին: Մենք հասկանում էինք, որ տեղի է ունենում սրևէ բան , խուճ ապը օր-օրի սաս տկանում էր, կարծես էդ խուճ ապը կառավարվում էր հատուկ նշանակության մարդկանց կողմից: Երևանում 17

կուսակցությունների ներկայացուցիչներ հայտարարում էին, որ Նիկոլն է այդ վիճակը ստեղծել, որ մեր զո րքը պար տվի: -Սու տ է, դիտմամբ են նրա վրա գցում, ճիշտ այնպես, ինչպես գո ղն է գո ռում. «Բռ նեցեք գո ղին»: Թող քն նություն անցկացվի, ամեն բան ջրի երես դուրս կգա, մենք պատրաստ ենք հանուն մեր զп հված ընկերների, հանուն մեր երկրի պատվի և արժանապ ատվության բացահայտել

ամբողջ ճշմարտությունը: Այս խոսքերն արտաբերելիս նրա ձայնը հազիվ էր լսվում, կարծես դրանք գալիս էին ոչ թե կոկորդից, այլ կրծքավանդակում դր пփող սրտի միջից: Դրանք մի մարդու խոսքեր էին, ում արժանապ ատվությունն ու ինքնասիրությունը խորապես վի րավորված էին:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *