Արամ Գևորգյանը գրում է. Երեկ էս կապիկներն Ղարաբաղում էին։ Փակել էին Եղբայրական գեր եզման-հուշ ահամալիրի մուտքը, թիկնապահներին ամեն մետրի վրա շարել, ժողովրդի մուտքն ար գելել հուշ ահամալիրի տարածք, ՈՐ ԱՅ ՍԵՆՑ ՆԿԱՐ ՈՒՆԵՆԱՆ։ Իհարկե հետո արցախցիք նա խշել էին սրանց քֆ ուրներով, սակայն արդեն նկարվել

էին… Երեկ Առուշանյան Դավիթի մայրը՝ տիկին Լիդան էր զանգել, լա ցակումած ասում ա՝ «ինչի՞ են դրանք Արցախ գնացել ։ Անցած տարի ես տղայիս հետ Արցախում նշում էի էս տոնը, էսօր Եռաբլուրից եմ գալիս…»։ Ես համամիտ եմ քաղաքական այն մոտեցմանը, որ Հայաստանի Հանրապետության վերնախա վը պիտի ներկա լիներ Արցախի անկախության օրվան նվիրված միջոցառումներին,

սակայն ոչ էս թափթ փուկների մակարդակով։ Տո ոչ էլ նիկոլի կամ էն կոտ ոշավորի։ Արցախը հան ձնած և ոչ մի վի ժվածք իրավունք չունի Արցախի հողին ոտք դնի (արայիկն այդ թվում)։ Ո՞նց կարա մարդուն ծա նր վն ասվածք հասցրած մեկը ներկա գտնվի այդ մարդու ծննդյան օրվա միջոցառմանը։
Ես մեծ հույս և հավատ ունեմ, որ 2022 թվականի սեպտեմբերի երկուսին մենք այլևս էս ոչն չություններին չենք տեսնի ո՛չ Արցախում, ո՛չ ՀՀ իշխանության ղեկին։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *