Արամ Գևորգյանը գրում է. Լեյտենանտ Արթուր Օհանջանյանն է։ Արթուրի դեպքի մասին դեռ օրեր առաջ էի ասել, որ գրելու եմ, սակայն մի քանի ճշտելու բան կար։ Եվ այժմ ամեն ինչ պարզ է.. Արթուրը Հադրութի շրջանի Ազոխ գյուղից էր։ Երկու տարեկան էլ չկար, երբ նրա հայրը զո հվեց Արցախյան 1-ին պատ երազմում, 1994 թվականի

հունվարի յոթին։ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազ մական համալսարանն ավարտելուց հետո Արթուրը ծառ այության է անցնում ՊԲ-ում։ Առաջին օրից մասնակցել է պատ երազմին։ Հադրութի ան կումից հետո զո րքի մի մասը Վարանդայից (Ֆիզուլի) տեղափոխում է Մարտունի երկուս։ Նոյեմբերի երեքին, դի պուկահարի կր ակոցից Մարտունու պաշ

տպանական շրջանի «Ըլբալի» տեղմասում զո հվում է Արթուրը… Նոյեմբերի երկուսից արդեն Արթուրի հարազատները նրանից լուր չունեին, այնինչ Արթուրի դին լրիվ ճանաչելի վիճակով նոյեմբերի վեցից եղել է դ իահեր ձարանում, գրպաններում՝ անձնագիր, վարորդական իրավունք, բանկի քարտ։ Դեպքին ականատես եղած զի նվորներն ասել են, որ

Արթուրը զո հվել է։ Կինը և հարազատները նրան փնտրել են բոլոր դ իահե րձարաններում։ Բոլոր տեղերում ասել են, որ նման անուն, ազգանունով մարդ չկա իրենց մոտ… Արթուրի վեցամյա որդուց ԴՆԹ անալիզ են վերցնում 2020 թ-ի նոյեմբերի քսանհինգին, 2021 թ-ի օգոստոսի 18 զանգում ասում են, որ համը նկում կա… Օգոստոսի

քսաներկուսին՝ 9,5 ամիս անց, Արթուրի դ ին հողին են հան ձնում Ստեփանակերտում, այնինչ նա ճանաչելի և իդ ենտիֆի կացված է եղել զո հվելու հաջորդ իսկ օրը։ 9,5 ամիս Արթուրի դ ին «պահել» են Մեծամորի դ իահե րձարանում այնքան, մինչև անճանաչելի է դարձել։ Ես տեսել եմ դ իահե րձարանում նոյեմբերի վեցին քն նիչի արած

լուսանկարը։ Արթուրը լիովին ճանաչելի էր։ 9,5 ամիս անց էս տղուն հու ղարկավորեցին փակ դա գաղով։
Տղերքի մարմիններն ամիսներով պահեցին սառնարաններում, որ նիկոլի ասած 4000 զո հերի թիվը հանկարծ չանցնի… Արթուրի կինը և երկու որդիները՝ 6 և 3 տարեկան, այսօր բնակվում են Ստեփանակերտի հյուրանոցներից մեկում՝ տեղահ

անվածի կարգավիճակով, քանի որ Արցախի անվտ անգության երաշխավորները թուրքին են հան ձնել նրանց Ազոխի տունը։ Անհայրենիք «մարդիկ» Արթուրի կնոջը և երեխաներին զր կեցին ամուսնուց և հորից, ամիսներով սառնարաններում պահեցին նրա դ ին և ի վերջո զրկ եցին նաև մարդավայել վերջին հր աժեշտ տալու հնարավորությունից… Արթուրը քսանութ տարեկան էր։

Добавить комментарий