Արամ Գևորգյանը գրում է. Բեգլարյան Կարենը Ստեփանակերտում էր ծնվել, հաճախել Իվանյանի անվան ռազ մամարզական վարժարանը, ապա ուսումը շարունակել Ռուսաստանում։ Ապրիլյան Քառօրյա պատ երազմի մասնակից էր։
2018 թ-ից ծա ռայության էր անցել ՊԲ-ում որպես հետա խույզ-սակ րավոր։ Պատ երազմից հինգ

ամիս առաջ՝ 2020 թ-ի ապրիլին, ամուսնացել էր և Անգելինայի հետ երջանիկ ընտանիք կազմել իր հայրենի Արցախում։ Սպասում էին առաջնեկին։ Սակայն նրանց երջանկությունը կարճ տևեց, անի ծյալ պատ երազմն ամեն բան կոր ծանեց։
Հենց առաջին օրվանից Կարենն առաջն ագծում էր։ Հոկտեմբերի վեցին, Վարանգաթաղ բարձունքը գրա վելիս, Կարենը ծա նր վիր ավորվում է և չորս օր կյանքի համար կռ իվ տալուց հետո հոկտեմբերի

տասին բռնում հավերժի ճամփան… Պատ երազմի օրերին կինը՝ Անգելինան, տեղափխովում է Երևան, քանի որ միայն իր կյանքի համար չէր պատա սխանատու. սրտի տակ բաբախում էր մի ուրիշ փոքրիկ սիրտ։ Չնայած ամուսնու կոր ստին և ծա նր

ապրումներին, նա ամեն բան անում էր, որ նրանց երեխան լույս աշխարհ գա, որ ամուսնու սերը և կարոտը նրանից առնի։ Սակայն ավաղ, դեկտեմբերի 9-ի՝ ամուսնուն կոր ցնելուց երկու ամիս անց, Անգելինան կոր ցրեց նաև իրենց երեխային…
Կարենը քսաներեք տարեկան էր։

Добавить комментарий