Անժելա Սեդրակյանը գրում է . Երեկվանից,ինչ Արամը տեղադրեց նկարս և գրեց հրապարակումը, շատ ընկերության հա յտեր եմ ստանում և հաղորդագրություններ, որտեղ ինձ շնորհակալություն են հայտնում, ես կասեմ մի բան։ Ես լրիվ ուրիշ կերպ եմ ընկալում էս ամենը ։ Պատ երազմը շատ

խո րը հետք է թողել ինձ մոտ, հենց դա է պատճառը որ հենց ռազ մական լրագրող եմ ուզում դառնալ։ Սովորում եմ համալսարանում և հուսամ կգա այդ բաղ ձալի օրը։ Տղերքի մասին հիշելը և գրելը իմ պար տքն է,խնդրում եմ ինձ շնորհակալություն մի հայտնեք,դա իմ պար տքն է

որովհետև հանուն ինձ և Ձեզ էդ Տղերքը հավ երժ ննջել են։ Շնորհակալ եղեք իրենց Հերոսածին ծնողներից։ Իսկ Հակոբս թեև ինձ ոչ հարազատ, սակայն հարազատից էլ հարազատ եղբայրս է,իր մասին դեռ շատ եք լսելու, ինքն իմ հո գու անբաժան մասնիկն է,ամենահարազատը երբևէ։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *