Սպարտակ Ասոյանը գրում է. Անկախ ենք, թե՝ ոչ , անկախության տոնը ԳՈՒՆԱԳԵՂ կտոնենք, թե՝ ոչ, կհարգենք 1000-ավոր մայրերի ամենօրյա կս կիծն ու ար ցունքները, թե՝ ոչ , կասեմ մի բան՝ Անկախության տոն ենք ուզում նշել, եկեք նշենք համեստի մեջ։ Կոտ րվել-չկոտ րվելը , զուռնա

դհոլով , գունագեղ զանգուլակներով տրամադրությունը մեզ սազական չէ։ Թշ նամուն , աշխարհին մեր չկո տրվելը ցույց պետք է տանք համերաշխությամբ, միասնությամբ, աշխատանքով, տնտեսությունը և բանակը հզորացնելով և զարգացնելով։ Զուռնադհոլով չեն կոտ րվում, ընդհակառակը՝ աշխարհի հեգ նանքին և թշն ամու ծաղ րանքին ենք արժանանալու։ Խորհուրդս է՝

Հանրապետության հրապարակում մեր սիմֆոնիկին լավագույն բեմահարթակը տրամադրենք, կազմենք օրվա խորհրդին համահունչ երաժշտական ցանկ… Եվ թող հնչեն աշխարհի լավագույն կատարումները։
Կոտ րվել-չկոտ րվելու ժամանակն էլ կգա…
Հ.Գ.- Գիտեմ ՝ բանի տեղ դնող չի լինելու, սակայն գրեցի, որ սիրտս չպ այթի նման գավառական մտածողության համար…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *