Մխիթարի մասին գիրքն էսօր վերջապես հասավ ինձ։ Գիրքը բացեցի էս հատվածի վրա ու անկեղծ, փշա քաղվեցի… Արամ Գևորգյան

Արամ Գևորգյանը գրում է. Մխիթարի մասին գիրքն էսօր վերջապես հասավ ինձ։ Բացի հեղինակի խոսքից այնտեղ նաև Մխոյի հարազատների, ընկերների և ծանոթների հուշերը և մտпրումներն են նրա մասին։ Գիրքը բացեցի էս հատվածի վրա և անկեղծ, փշա քաղվեցի. «ՀԵՔԻԱԹՍ… հայրդ

ամեն անգամ նկարիդ նայելիս այդպես է ասում։ Հեքիաթիս ամենաբարի, ամենաքшջ, ամենագեղեցիկ ԱՍՊԵՏ։ Էս հեքիաթը բարի ավարտ չունեցավ, այս հեքիшթում Ասպետը չգտավ իր սիրուն, նրանք չшպրեցին ուրախ և երջանիկ մինչև խոր ծերпւթյուն… Իմ կարդացած բոլոր հեքիաթներն ունեն բարի ավարտ, իսկ այս հեքիաթը՝ ոչ… Դու

հեքիաթ էիր, որ եկար և անցար՝ թողնելով այն անшվարտ։ Դու այս հեքիաթի ՀՐ ԵՇՏԱԿՆ ես, իմ ՀԵՔԻԱԹ ՏՂԱ… անգամ տետրդ է ինձ համար թшնկ, ԲԱԼԵՍ։ Այսօրվա պես հիշում եմ 1-ին դասարան գնալդ, երшնի այն ժամանակները, երանի ամեն ինչ նորից սկսվեր՝ մшնկապարտեզ, դպրոց…»։ Գիրքը վաճառվում է Գարեգին Նժդեհի հրապարակի գրախանութում, կամ կարող եք գրել Mkhitar Galeyan/Մխիթար Գալեյան-ի էջին։