Արա Արայանը գրում է. Նոյեմբերի 9-ին, երբ Պուտինը տիեզերական գոհունակությամբ հայտարարեց մեզ պար տադրված պար տության մասին, Ռուսաստանի և Ադբեջանի տարբեր քաղաքներում ազերիները ծածանում էին ռուսական դրոշը և Պուտինի նկարը, շնորհակալություն էին

հայտնում Պուտինից, Ալիևը բառացի ասաց, որ իրենք Պուտինի հետ լուծեցին Ղարաբաղի հարցը։
Դրանից հետո Պուտինին սկսեցին շնորհակալություն հայտնել Սծիպանակերտի կարաբախցիները, սկվեցին Նիկոլի «սպասիբաները»։ Այս ընթացքում դեռ շարունակում ենք ճաշակել Պուծինի և Ալիևի գոր ծարքը, ամեն օր։ Բայց արի ու տես, որ Հայաստանի տարբեր մարզերում Պուտինի

նկարներով մեծ պաստառներ են տարածվել։ Երևի սա՞ է «գունեղ» անկախություն ասածը։ Չէ, «տղերք», մոռացեք գունեղության մասին։ Ինչ կերպարի մեջ էլ մտնեք, թր աշով անթրաշ, սպիտակ վերնաշապիկներով Ազգային Ժողովում իրար վրա ջրի շշեր նե տեք, թե մի զեք զմիմյանց վրա, այլևս ձեր և ձեր սերունդների կյանքում, որևէ գունեղ բան չի լինելու, անկախ իշխանությունից և

փողի չափից, հին եք, նոր եք, ԳՈՐ ՇՈՒԹՅՈՒՆ եք։ Ինչպես Կորոնավի րուսի հետևանքով մարդիկ կո րցնում են համի և հոտի զգացողությունը, այդպես դուք կոր ցրել եք գունեղության ընկ ալման հնարավորությունը։ Գո րշ, սև և արյ ունագույն է լինելու ձեր և ձեր սերունդների աշխարհը…
Եվ ի՞նչ էք կարծում հայեր, աշխարհը ի՞նչ կարծիք պիտի ունենա մեր մասին, տեսնելով Պուտինի բիլ բորդները հայոց աշխարհով սփռված… Ասում եք կյանքն անարդա՞ր է։

Добавить комментарий