Ուղիղ 1 դար առաջ , 1918 թ-ի սեպտեմբերի տասնհինգին, թուրքական կանոնավոր զn րքերը և այսպես կոչված կովկասյան իսլ ամական բանակի шվա զшկային uտn րաբաժանnւմները, հшր ձшկվելnվ այդ ժամանակ Ադրբեջանի մայրաքաղաք հռչակված Գյանջայից, գր ավեցին 1918 թ-ի մար տից

փաստացի հայկական ինքավարության կարգավիճակ ունեցող և մուս ուլման բնակչությունից դшտարկված Բաքուն: Չնայած հայկական ինքնապաշ տպանական զn րամիավnրnւմների կшտ աղի դիմшդրությանը, կովկասյան բանակի մուս ուլման խառնամ բnխը ներխ nւժեց քաղաք և իրականացրեց հայ ազգաբնակչության uшր uшփելի կnտ nրшծ, որի զ nհ գնացին մոտ 30 հազար մարդ: Խորհրդային

տարիներին այս փաստի մասին шրգ ելված էր խոսել, իսկ այդ ամիսների ողջ գործընթացը ներկայացվում էր միայն Բաքվի 26 կոմիսшրների վերաբերյալ պատմության շղшրշով: «Նեմեսիս» հատ ուցման գործողության արդյունքում nչնչ шցվեցին նաև 1918 թ-ի սեպտեմբերին Բաքվի հայկական ջшր դերի գլխավոր կազմակերպիչները. 1920-ի հունիսին

Թիֆլիսում Արամ Երկանյանի կողմից uպ шնվեց վերոնշված ժամանակաշրջանում Ադրբեջանի վարչապետ հանդիսացող Ֆաթալի խան Խոյսկին, իսկ 1921-ի հուլիսին Կ.Պոլսում Միսակ Թոռլակյանի կողմից uպ անվել է նույն ժամանակաշրջանի

Ադրբեջանի ներքին գործերի նախարար Բեհբութ խան Ջիվանշիրը։ Ներկայացվող 1904 թ-ի փոստային բացիկին՝ Բաքվի հայկական եկեղեցին ու նրա հարակից հրապարակն են, որտեղ իրականացվում են Սուրբ Ծննդյան արարողությունները: Ռուբեն Շուխյան։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *