Արամ Գևորգյանը գրում է. Զո հվածների հարազատներին հրավիրատոմսեր են առաջարկում սեպտեմբերի քսանմեկի համերգին մասնակցելու համար։ Ոմանց ասել են՝ հուշ երեկո է լինելու, ոմանց ասել են՝ ֆիլմի ցուցադրություն է լինելու, էն մյուսներին չգիտեմ ոնց են խա բել, սակայն հրավերի նպատակը մեկն է լինելու՝ ցույց տալ

հանրությանը, որ զո հված տղերքի ծնողները համակերպվել են էս իրողությանը, ներել են նիկոլին և նրա արածը, իրենք ոչ մի խնդիր չեն տեսնում նիկոլի կազմակերպված այդ միջոցառման մեջ ու ամեն ինչի հետ համամիտ են։ Էական չէ, թե ինչ է լինելու այդ միջոցառմանը, փաստը մնում է փաստ, որ սկզբում բոլորը պահ անջել են, որ չեղ արկվի, սակայն հետո գնալու են և մասնակցեն։ Իրենք էլ

խոշոր պլանով ցույց են տալու այդ ծնողներին և մեկը ինձ պեսներին ասեն՝ «դուք ինչի՞ եք վա տ զգում էս միջոցառումից և նիկոլից, եթե զո հվածի ծնողը դրանում ոչ մի խնդիր չի տեսնում»։ Ու, եթե որոշ ծնողներ խա բվելով, որոշ ծնողներ լավ էլ իմանալով գնան, հետո պարզվի, որ այն չէ, ինչ իրենց ներկայացրել են, այլևս ոչ ոք իրենց բող ոքի

ձայնը ոչ լսելու է, ոչ էլ հարգելու։ Ու նիկոլենց ուզածն էլ դա է, որ դադ արեն հարգել անգամ զո հվածի մոր խոսքը, որ էլ ոչ մի դիմ ադրության ինքը չհանդիպի, իր սազ անդարներն էլ ամեն քայլափոխի էդ միջոցառմանը մասնակցած ծնողների նկարները մեզ ցույց տան և ասեն՝ «հեսա, իրանք օքեյ են, դուք խոսալու տեղ չունեք»։ Ես իհարկե իրավունք

չունեմ ինչ որ մեկին ասել գնա կամ չգնա այդ միջացառմանը, սակայն գիտեմ, թե ինչ արձագանք է ստանալու այն հասարակության առողջ հատվածի մոտ նրանց մասնակցությունը։ Ասում են, որ ծնողներից ոմանք էլ ելույթ են ունենալու այդ միջոցառմանը, գուցե նաև շնորհակալական խոսք էլ

ասեն նիկոլին, ով գիտե, և այդ շնորհակալական խոսքի տակ անուղղակիորեն ստ որագրելու են այն ծնողները, ովքեր ներկա են լինելու այդ միջոցառմանը։ Ես այդքան փաստեր եմ ներկայացնում, այդքան գրում և տարբեր տղերքի ող բերգական պատմություններ եմ ի ցույց դնում, որ դուք տեսնեք, թե ինչպես նիկոլն ու իր խուն տան

չեն հարգում իր կյանքը հայրենիքին զո հած զի նվորին, թե ոնց են լրիվ ճանաչելի դ ին տասնմեկ ամիս պահում սառնարաններում, ասում՝ չկա, այնինչ այդ մարդը գրպանում անձնագիր է ունեցել։ Պատմում եմ, թե ոնց են թիր ախավորած զին վորներին տարել գիտակցված մա հվան, թե ոնց են ստեղծել պատ երազմի իմի տացիա, ոնց են թիվ

ապահովել, որ վերջում ասեն՝ դե պար տվեցինք, ոնց են 12 օրվա զին վորին, ով անգամ զե նք քան դել-հավաքել չգիտեր, մտցրել ռազ մական գործողությունների մեջ ու էդ տղեն զո հվել ա։ Ու էսքանից հետո դուք կարծում եք, որ նիկոլն էնքան բարոյականություն և արժանապատվություն ունի, որ մտածել է տղերքի համար հուշ երեկո կազմակերպի՞։ Կազմակերպող էր, թող սեպտեմբերի 21-ն ու 27-ը

միացներ իրար և իրապես հուշ-երեկո կազմակերպեր, ոչ թե սկզբում բնութագրեր որպես գունագեղ միջոցառում, հետո ասեր՝ դե չէ, տենց հարգանքի տու րք ենք մա տուցելու էլի… Ասում են, որ երկնքում տղերքն իրենց ծնողների բարեխոսն են, որ տղերքն իրենց ծնողների համար տեղ են

պահել։ Փորձեք արժանի լինել ձեր որդիներին, այնպես ապրեք, որ վերևում ձեր որդին ձեր համար գլխա հակ չմնա, որ ձեր որդին չհարցնի, թե ինչի իր մայրը կամ հայրը մասնակցեց իր մարդասպ անի կազմակերպած կե ղծ միջոցառմանը։ Խաղաղություն, ներդաշնակություն և տրամաբանություն մեր ազգին:

Добавить комментарий