Հոկտեմբերի 8-ին Հադրութի դիր քեր բարձրանալիս Տիգրանը բարձր ջերմություն է ունենում, բայց ընկերներին ասում է… Զո հված հերոսի մասին

Արամ Գևորգյանը գրում է. Երկու ամսվա զի նծա ռայող էր Տիգրանը, երբ սկսվեց պատ երազմը։ Ջրականում (Ջեբրայիլում) էր ծա ռայում։ Լինելով երկու ամսվա զի նծա ռայող, նա 1-ին իսկ օրվանից եղել է ռազ մական գործողությունների կիզ ակետում. սկզբում կռ վել է Ջրականում, հետո տեղափոխվել է Հադրութ։ Հոկտեմբերի ութին Հադրութի դիր քեր

բարձրանալիս Տիգրանը բարձր ջերմություն է ունենում, սակայն ընկերներին ասում է. «Տղեք գնում եմ, սիրտս վա տ բան ա գուշակում, սակայն գնում եմ, որ չասեն Տիկոն փա խավ»։ Հոկտեմբերի տասին՝ Հադրութի համար մղ վող մար տերում ընկավ Տիգրանը… 72 օր լուր չունենալուց հետո, դեկտեմբերի քսանին, որո նողական

աշխատանքների ժամանակ գտնում են նրա մարմինը, զե նք՝ կողքին։ Տիգրանը զո հվել էր անհավասար մա րտում, կռ վել էր մինչև վերջին փամփ ուշտը… Այսօր Տիգրանի ծննդյան օրն է։ Նա կդառնար քսան տարեկան։ 1 տարի առաջ այս օրը ծնողները վերջին անգամ անակնկալ այցով գնացին իրենց որդուն տեսության, վերջին անգամ գրկեցին նրան և շնորհավորեցին։ Դրանից ուղիղ քսան օր անց Տիգրանը զո հվեց։ Շնորհավոր երկնային ծնունդդ, Տիկ ջան, հավերժ փառք քեզ։