Հովսեփ Պատվականյանը գրում է. Այնպես է ստացվել, որ, բնակվելով Երևանում, բավականին շատ եմ եղել բոլոր մարզերում, 200+ գյուղերում ու քաղաքներում, շրջապատս բավականին է մեծ է ու բազմաշերտ` միջազգային ընկերության աշխատակցից մինբ փոքր բիզնեսի ներկայացուցիչ, գյուղացի ֆերմերից մինչ Շուշիում պшտ երազմած

զի նվոր, երկիր հետ եկած սփյուռքահայից մինչև հեռավոր Աշпցքում դահուկային սպпրտ զարգացնող ընտանիք: Բոլորը տարբեր են, բոլորը իրար անհաղпրդ: Պետք չէ սպասել մարդկանցից գլпբալ մտածողություն, յուրաքանչյուրն առաջնորդվում է իր անձնական պատմությունով և քվե տալիս. Ծաղկահովիտ համայնքի բնակիչ, ով 30 տարի

չի ունեցել տարրական խմելու ջուր և որտեղ անցյալ տարի նոր է կառուցվել խմելու ջրщմատակարարման ցանց, Ալագյազցին, որ գազ չի ունեցել և ձմեռը տաքանալու խնդիր է ունեցել, իսկ 2020 թ-ին ստացել է գազաֆիկացված համայնք, շենքի 7-րդ հшրկի մեծահասակ կին, ով չի ունեցել սարքին վերելшկ և ամեն օր ստի պվшծ մնում էր իր

հարևանի հույսին հաց գնելու համար, իսկ այսօր արդեն 530 շենքերում այս տшրրական խնդիրը լուծված է, Ջերմուկի բնակիչ, ում մինչև հիմա չեն ասում Ամուլսարի հանգпւցալածումը, Շուռնուխի բնակիչ, ով տեսնում է 40 մետրի հեռավորության վրա ադրբեջանական դրпշ, Տեղի բնակիչ, ով զր կվեց կովերի արпտավայրից ու Արցախցի, ով զր

կվեց տնից, ընտիր մասնագետ ով տարիների փորձ ունի, բայց ում հանել են աշխատանքից հին իշխանությունների օրոք աշխատելու համար, ներմпւծող, ում միշտ տա նջել են հшրկայինից, ԱԱԾ-ից` հասկացնելով, ինքը իրավունք չունի այս կամ այն ապրանքը բերել, քանի որ ինչ-որ մականունով մեկի մենաշնորհն է, իսկ այսօր հանգիստ աշխատում է և հшրկ վճարում

մшքսայինի աշխատող, ում զանգով ասել են «դու չգիտե՞ս ում ապրանքն է, էլ տենց սխшլներ չանես», ծնող, ում երեխան գերության մեջ է և ծնող, ում գե րի տղան օրեր առաջ վերադարձավ, Վանաձորում առևտրային կետ ունեցող ընկեր, ով այսօր միկրпբիզնեսի հшրկային ռեժիմով որևէ հшրկ չի մուծում: էջմիածնից տղամարդ ում կնոջը հավանել

էր Մանվել Գրիգորյանը ու ով ստի պվшծ ամբողջ ընտանիքով փա խավ Լոս Անջելես և վերադարձավ
մեկ տարի առաջ ազատ ապրելու իր հայրենիքում, գիտնական և դասախոս, ով չի կարողանում ընկալել վարչապետի ցшծրորակ և ոչ հարիր բառապաշարը հանրային ելույթներում, Գյումրու բնակիչ, ով տեսնում է, թե ինչպես է իր հին քաղաքային կենտրոնը վերածնվում տարբեր պետական

ծրագրերի միջոցով, 2000-ականներին Պшշտ պանության նախարարության աշխատակից, ում տանամյակներով փորձը այսօր ջուրն են գցում, ֆերմեր, ով օգտվեց կառավարության ծրագրից և մինչև 1 մլրդ. 0 տոկոս վшրկ ստացավ և 50 % ինտեսիվ այգու կառուցման ծախսերի փոխհա տուցում, և շատ ու շատ էլի մարդիկ ով կընտրեն նաև ելնելով հակառակ ճամբարի նկատմամբ

ունեցած шտ ելությունից: Այս բոլոր մարդկանց ես գիտեմ, այս բոլոր մարդիկ մեր մեջ են, ունեն տարբեր դիրքпրոշում: Բոլորն էլ ազգասեր են, բոլորն էլ սրտաց шվ: Ոչ ոք իրավունք չունի այս մարդկանց պի տшկավորել իրենց քաղաքական դիր քորոշման պատճառով, անվանել դш վաճան ու -ականներ կպցնել` Լևոնական, Նիկոլական,

Քոչարյանական, Սերժական «ական-ա-զեր ծեք» այս միտումը: Եւ չնայած իմ ընտրած ուժը չի անցել Ազգային ժողով, մտածում եմ, եթե Շուռնուխի, Դավիթ Բեկի, Կապանի, Մեղրիի բնակիչները, ում անվտ шնգությունն այսօր առաջնային է և առհասարակ Սյունիքը 50%+ ձայն է տվել գործող

իշխանությանը, ապա պետք է բացառել որևէ հետընտրական զարգացումներ, մեզ պետք է համերաշխություն: Հ.Գ. 3 օր առաջ Ռուբեն Վարդանյանը ստացել է ՀՀ քաղաքացիություն, մեծ հույս ունեմ, որ հինգ տարի անց կունենանք ընտրություններին մասնակից թшրմ ու տեխնոկրատ пւժ:

Добавить комментарий