Արամ Գևորգյանը գրում է. Ասում են կառավարությունը հայտարարել ա, որ սեպտեմբերի քսանյոթին, ժամը 11-ին հանրապետության տարածքում մեկ րոպե լռությամբ հարգելու են 44-օրյա պատ երազմում զո հված հայորդիների հիշ ատակը։ Էս նույն կառավարությունն ա, որ

ականջալուր չեղավ այդ նույն հայորդիների 100-ավոր ծնողների կոչին, երբ ասում էին, որ 1000-ավոր կյանքեր խլ ած պատ երազմից վեց օր առաջ, քո ժե խին զբաղացնելու համար, փարթիներ մի կազմակերպի հրապարակում։ Կազմակերպեց։
Էս նույն կառավարությունն ա, որ իբր հարգում ա զո հվածների հիշ ատակը, սակայն պատ երազմից մեկ

տարի անց այդպես էլ չի հայտնել այդ զո հերի անունները։ Թվեր հայտնել ա, անուններ՝ ոչ։ Դե իրենց հենց թվեր էլ պետք են… Էս նույն կառավարությունն ա, որ դադարեցնում ա վիր ավոր զին վորի, զո հվածի ծնողի պետ պատվերով բու ժումը, սակայն միլիոնավոր դոլարներ ա մս խում իր մի քանի ժամվա միջացառման համար, որ ժե

խն էլ դր ոններով շոուն նկարի և շնորհակալություն հայտնի, որ էդ օրն էլ կշտաց ավ տեսարանով։
Զո հվածների հիշ ատակը «հարգող» էս նույն կառավարությունն ա, որ նույն զո հվածների մարմինները լցրել էր պադվալի հատակին, անունն էլ դրել «հատուկ պահվող սենյակ»։ Էս նույն կառավարությունն ա, որ իր հայորդիներին

գիտակցված մա հվան ուղարկող և ոչ մի ապ իկար հրամա նատարի մինչ օրս պատասխ անատվության չի ենթ արկել։ Ես ասել եմ և կասեմ՝ էս կառավարությունը, իր պարագլխով հանդերձ, ոչ մի բարոյական իրավունք չունի խոսելու զո հվածների հի շատակը հարգելուց։ Մո լագար մարդաս պանը չի կարող հարգել իր զո հի հի շատակը։

Добавить комментарий