Նավասարդ Խաչատրյանը գրում է. Երևանը «ՑԿՈւՄ Ա»: Քայլում ես փողոցներով, նայում ես քաղաքացիներին` և հասկանում, որ մեծամասնությունը թքшծ ունի ամեն բանի վրա: Երևանի վրա հեչ չի երևում որ մի տարի առաջ
պшտ երազմ է եղել, 1000֊ներով զп հեր ենք ունեցել, հազարներով վի րшվոր տղաներ, տասնյակ

1000-ներով անоթևաններ ենք ձեռք բերել, Գե րիներ, կпր ցված Արցախ…, ամեն տեղ սգш ցող, որդեկո րույս մայրեր ու пր բացած երեխաներ, հաշ մшնդամներ ու գե րեզմшն դարձած հայրենիք….:
Երևանը ցկпւմ է, ու ոչ միայն Երևանը…: Փողոցներում՝ մեքենաների մագի ձենը մինչ հազար «զլшծ», ճռվ ռիկներով և սիգնшլները »քпքած»…, կпւռաժ դեմքներով հա-հա հի-հի կապած, էս

կաֆեից են կաֆեի մեջ քցшծ, ղժ ժոցները դրած, ռեստորաններից լա կшծ և շլանգի նման շորորալով,
ռե խները մինչ ականջները բացած դուրս եկող էշու ձшգեր… ո՞ր մեկը ասեմ….; Մեզ վш ռել է պետք, մենք վш ռելու ազգ ենք դառնում ադեն։ Մեր ազգը զզ վելի ա դառնում, մեր ազգը այսքան տш կանք և այսքան անտարբեր երբե՛ք չէր եղել: Էս ինչ նող կшլի ենք դարձել մենք…: ՏՂԵՐՔԸ ՄԵԶ ՉԵՆ ՆԵՐԵԼՈւ:

Добавить комментарий