Պատ երազմը ստ իպեց ամեն օր նայել ցա վի աչքերին այնքան ուղիղ, որ հաճախ վա խենում ես սեփական կամքից, որովհետև … Նանե Արզումանյան

Նանե Արզումանյանը գրում է. Պատ երազմը վերցրեց մեր հոգին, խնամքով կտր տեց, որ կիսակյանք օրերում գոյություն քա րշ տալ կարողանանք… Պատ երազմը տարավ մեզ իր հետ՝ որքան էլ գնանք առաջ, որքան էլ ապրենք հանուն նրանց և հանուն մեզ, միևնույն է, քայլեր կան,

որոնք նրանց են հիշեցնում, աղ մուկի մեջ ծանոթ ձայներ ենք որոնում, որ մեր ականջները շոյենք…
Պատ երազմը փոխեց բոլորիս. ռեալիստ ենք այլևս, ցա վոք, տարան ջատում ենք, թե ինչու են ուզում նստել մեր կողքին, թե ինչ է անհրաժեշտ… Պատ երազմը մեր իսկ ցա վի գնով բացահայտեց մարդկանց՝ հավերժ երդման խոսքեր տված մտերիմդ

կարող է ասել՝ մի քիչ ապրիր և գնա պարելու…
Պատ երազմը երբեք չավարտվեց. քո իսկ ար յան գնով ապրողը կարող է քեզ մեղ ադրել ինչ-որ հարցում, որովհետև չես կո տրվում երբեք և չես կոտ րվելու, որովհետև կա վերերկ րային մի Ուժ, որի թևերի պաշ տպանության ներքո ես միշտ և արդարության համար չես խնայելու ոչինչ…

Պատ երազմը ստ իպեց ամեն օր նայել ցա վի աչքերին այնքան ուղիղ, որ հաճախ վա խենում ես սեփական կամքից, որովհետև միակ երևույթը, որ չէիր կարող պատկերացնել՝ ծնողներիդ լա ցն է, նրանց ցա վառատ կնճիռների ավելացումը, որի դեմ անզոր ես… Պատ երազմը բերեց բթացած օրերի մեխանիզմ՝ քայլերդ տանում են քեզ Եռաբլուր, իսկ

տանն ապրում ես նկարների հիշողությամբ…
Պատ երազմը նրանց հետ տարավ մեզ, ոչինչ առաջվանը չէ ու չի կարող լինել… Պատ երազմն էգ ոիստ է. տանում է ողջերի գիտակցությունը… Պատ երազմը ստ իպում է ապրել ներկայում՝ գնահատելով անցյալդ… Պատ երազմն աղքատ է դարձնում քեզ… Պատ երազմը միայն մի հայացք է թողնում՝ հավերժ

նայել Երկնքին… Պատ երազմն ամեն օր մռմ ռացնում է ոսկորներդ և ստ իպում ավելի գո ռալ Երկնքի սիրո մասին… Պատ երազմը կո տրեց մա հվանը. միակ երևույթը դարձավ, որից վա խի նշույլ չկա…
Սիրեք միմյանց և սիրեք շատ. Աստված է որոշում, թե ով ապրի և ում տանի իր մոտ, չա նիծեք ապրողներին…