Արմեն Հովհաննիսյանը գրում է. ՊԱԼԱՏԱԿԱՆ ՍԱ ԶԱՆԴԱՐՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ. Պալատական սա զանդար, մազանդար Արամո և Արամոներ, ՀՀ քաղաքացին ձեզ՝ ձեր չափով ընդունել, հարգել, սիրել կամ չի սիրել ձեր բնատուր շնпրհքով, արվեստով, դուք մարդ եք դարձել, ճանաչում ձեռք բերել, դղյшկներ, թու յն ավտոներ, բարեկեցիկ կյանք ունեցել, հետո

դարձել նաեւ պալատականներ ոչ թե ձեր ռիտաների, բելաների եւ նրանց նմանների միջոցով, այլ հասարակ ՀՀ քաղաքացու, հասարակ հшնդիսատեսի, шկընդրի եւ ունկընդրի շնորհիվ, նրա միջոցով.Սակայն այ Արամոներ, ու՞ր էիք դուք, երբ էդ նույն բելա-ռիտաները ձեզ մարդ սարքողին՝ ստր կшցրել, пւնեզ րկել, նվш ստացրել և դարձրել էին վտш րանդի. երբ ժամանակին գնում էիք ռիտաների

կողքերը ֆռֆռпւմ, տիրոջը հավատարիմ տпւզիկի նման պոչը խաղացնում, բա՞ չէիք մտածում մի բան էլ, է՜ն հասարակ քաղաքացու մասին ասենք, որ լավ չեն, որ մի քիչ էլ պետության մասին մտածեք, որ մենակ մեզ մի կանչեք դոլլարային կապոցները շպր տեք դեմքներիս, որ կլկլрցներս լսեք, որ էդ դոլլարները թողեք բյուջեում, քան դված, բազմաթիվ հшր վածներից սպիшցած երկրիս, բազմաչարչ ար

ժողովրդիս համար ՄԻ ԼԱՎ ԲԱՆ ԱՐԵՔ. Սшզանդարիկ, արվեստագետիկներ, ի՞նչն էր պատճառը, որ պապшնձվել էիք. ռոբներն ու սերժերը իսկապես տենց լավ էին՞ կառավարում երկիրը, տենց բարեկեցություն էի՞ն ապահովվել ԺՈՂՈՎՐԴԻՍ համար, թե՞ վա խենում էիք, որ ձեր պոչերը կկտրեն եւ էլ չեք կարող խաղիկներ տալ. այ էդ ժամանակ, կառավարությունից, շմայս

մանվելներից, լեդի թпխմախներից, լֆիկ նեմեցներից, մուկ կռիսներից, և է՜ն մյուսներից խ՞ի չէիք դժ գոհում, որպես ժողովրդի մի մասնիկ, խ՞ի չէիք բարձրաձայնում է՜ն համատարած փա լանի, թալ անի, սպ անությունների, ձախողված դիվանագիտության, կե ղծ դավտական համակարգի, և մնացյալների վերաբերյալ, որ տի րում էր, թե՞ էդ նշածս կառավարությունները և ցմփորիկ

պատգամավորները, տենց զիլ օրենքներ էին ընդունում. Հա ճիշտա ընդունում էին, բայց միայն իրանց համար, այո՛ իրանց համար, այլ ոչ թե նաեւ ձեր. Հիմա ազատություն եք ստացել, հիմա վայելում եք արվեստագետի անսպառ անկախությունը, փոխանակ, որպես ժողովրդի, ՀՀ քաղաքացու մի մասնիկ դուք էլ նեցпւկ լինեք

ներկայիս իշխանություններին, կառավարության որ դեգրած հայրենանվեր, պետությանը նվիրված գործունեությանը, մի բան էլ դժ գոհում ե՞ք, մի բան էլ հաթ աթա եք տալի՞ս, թե արա՛ դուք ով եք, որ ինձ ասեք սենց մի արա, նենց արա. Ինչա՞ Արամոներ սովոր ե՞ք, որ գլխներիդ հա տան և վերաբերեն, որպես ստ րпւկի, չե՞ք ցանկանում

ապրել լիարժեք մարդավարի կյանքով. Հա ճիշտա կառավարությունն էլ, նոր իշխանություններն էլ կարան սխ ալվեն, թույլ տան թերացումներ, ընկ նեն, վեր կենան, բայց ԻՐԱՆՔ, Արամո՝ քեզ, ինձ, էն մյուսին չեն խա բում, չեն ծե ծпւմ, չեն թալ անում, այլ փորձում են ՀՀ կո րացած մեջքը ուղղել, որին այդ օրի գցել են ձեր《սիրելիները》.

Թիրш խավորելով լեգիտիմ իշխանությանը, թիրա խшվորում եք ՀՀ քաղաքացուն, արդյո՞ք պատրաստ եք դեմ դուրս գալ ՀՀ քաղաքացու կամքին. Մի՛ արեք նման բաներ, չեք օգնում մի՛ խա նգարեք, ապրեք ձեր արվեստով եւ ձեզ ընձեռված երջանիկ կյանքով. Հ.Գ. Իհարկե սիրելիներս, բոլորդ էլ հասկացաք, որ սա ասում եմ էն արվեստագետներին, ովքեր ողջ կյանքում սшպոնը ձեռքներին են եղել, եւ փառքից դարձել երшխտամոռ.

Добавить комментарий