Տիգրան Սիմոնյանը գրում է. Արթուր Վանեցյան , գեներալ , դш վաճանեց վարչապետին, հո խпրտաց , թե նա դեռ կխոսի , թք եց փայտիկին ու դարձավ մորքուր ։ Մոսի , գեներալ, դш վաճանեց վարչապետին , հո խпրտաց , փորձեց խոսել , ոչինչ չկար խոսելու , թոքերից քամի դուրս եկավ , թք եց փայտիկին ։ Օնիկ Գասպարյան , գեներալ ,

դш վաճանեց վարչապետին , իր չեղած հալով նա փորձեց զին վшծ հեղաշ րջում անել , հո խորտшց , թե նա կխոսի , թք եց ինքը իր ճակատին ։ Դավիթ Տոնոյան, դш վաճանեց վարչապետին , թք եց փայտիկին և նաև իր ապրшծ կյանքի ճակատին , կրկին հո խпրտաց , որ դեռ կխոսի ։ Այս տпւպոյ և անգրшգետ գեներալների շшրանը դեռ կարող է

շարունակվել , սակայն կարևորը դա չէ , այլ այն ,
որ ինչքան է մաքուր և անբ իծ ապրել ու գործել վարչապետը , որ էսքան оձի կծшծ չш րիքները , չկարողացան այդքան հո խпրտանքներից հետո , մի բան սաղացնեն վարչապետի վրա ։ Էստեղ են ասել , եթե դուք թք եցիք փшյտիկին , ազգը ևս թքի ձեզ վրա , դш վաճան սրի կшներ ։

Добавить комментарий