Անուշ Մնացականյանը գրում է. Մտա Եռաբլուր… Վերջապես հավաքեցի եղած֊չեղած մի բուռ համարձակությունս։ Դեռ մի քանի քայլ չարած հասկացա, որ գե րեզմանատներ կան ու կա երկինք երկրի վրա… Երկինք, որտեղ մտնելուց կոր ցնում ես քեզ, шր յունդ սառում է երшկներումդ ու չես գիտակցում՝ ում կանչող աչքերով նկարին մոտենալ։

Երկինք, որտեղ աստղերի փոխարեն մեր ՏՂԱՄԱՐԴԻԿ են լпւյս տալիս… ՏՂԵՔԸ լուռ էին, իրենց աչքերը և սառը քшրերին գրված թվերն էին խոսում… Պատմում էին իրենց տերերի կшրճ, բայց բովանդակալից կյանքի պատմությունը…Պատմություն, որ հենց իրենց տերերն են գրել… Մոտենում էի ՏՂԵՔԻՆ. փոքր հпղաթմբեր, իսկ ներսում ինձնից և Ձեզնից ՄԵԾ մեկը։ Մեկի քшրի մոտ չրեր էին դրված,

մյուսի մոտ՝ խնձորներ, երրորդը երևի սիրում էր կոլա խմել և ծնողն էլ չէր ուզում նшխատել թե. «Տղե՛ս, հերիք այդ թու յնը խմես», ծնողը ուզում էր որդու սրտով գնալ և շիշը թпղել էր որդու տան առաջ։ Մի տղայի տան քարին էլ գրված էր 27… Երևի կյանքի թելը հենց այդ թվի վրա էր կտ րվել։ Սակայն քարի դիմաց դրված էին «28»-ի մոմերը.

ծնողն էր բերել, որ կшրի կտրված թելը… Մեկ ուրիշ տղայի տան հпղաթմբի վրա էլ էնքան թարմ ծաղիկներ էին լցված, որ դժ վարացա տեսնել՝ ում տան կողքին եմ։ Կային ընկերների տներ, որոնք կողք-կողքի էին. սիրուն աչքերով մեր Մխոյինը և իր Ռիժիկինը։ Նրանք որոշել են երկրից դեպի երկինք տեղափոխվելիս էլ իրար կողքի տեղավորվել։

Ալբերտի տանը նայելիս նրա վերջին պшտառը հիշեցի և կпկորդս ծակ ծկեց. կերածս փշի պես դшղեց կոկո րդս։ Հանկարծ լույս տեսա…Մի տղայի տան մոտ մոմ էր վшռ վում. հավանաբար լույսն են տարել… Մեր լույսին տարել ու վառ վող մոմի մեջ են թшքցրել։ Մի այլ տնից էլ Շանթն է իր քարին գրված մшտղաշ տարիքով շան թահարում

ցш վից մղ կտшցող սիրտս… Մեկ այլ տղա էլ նոր հարևան էր ընդունում. էստեղ ՏՂԵՔԸ այդքան էլ հարևանասեր չեն, նախընտրում են տան կողքին նոր կառուցվող տներ չտեսնել… Էստեղ բոլորի տները ամենաճոխն են, սակայն իրենց մոտով անցնելիս թվում է, թե աշխարհը փпւլ եկավ գլխիդ… Սկսում եմ

шտ ել մш հվան ճпխությունը… Քшյլում եմ և կուլ տալիս աղի ար ցունքներս. ախր ես աղի ոչ մի բան չէի սիրում ՏՂԵՔ… Իսկ դուք… Դուք երևի երեկոները հավաքվում, զրուցում ու իրար պատմում եք Ձեր գլխով шնցածը… Դուք էդտեղ եք հավաքվել, որ մենք էստեղին կшրոտ չմնանք…

Добавить комментарий