Հայտնի ռուս հեռուստահաղորդավար Անդրեյ Մալախովը խոսել է Ադրբեջանի նախագահ Ալիևի կազմակերպած ռա զմավարական պու րակի մասին։ Վերջինս՝ հարցազրույց տալով տեղի հայ բլոգերներից մեկին ասել է. Գիտեք, ճիշտն ասած ինձ համար շատ դժ վար է խոսել այդ թեմայով։ Ինչից որ ուզեք կարող եմ հանգիստ խոսել, անգամ

պա տերամզներից ու այլ արհա վիրքներից, սակայն այն ինչ արեց ադրբեջանի նախագահ պարոն Ալիևը, ինձ համար իսկապետ անհասականլի ու անտ անելի էր։ Ես, բնականաբար գիտեմ, որ նա աշխարհին ու 1-ին հերթին դրանով ուզում էր ցույց տալ իր ուժը, բայց իրականում սպասված արձագանքը լռիվ հակառակ էֆեկտն ունեցավ։ Ես գիտեմ, որ նույնիսկ

Ադրբեջանում կան քաղաքական գործիչներ և հանրության մի մեծ զանգված, ովքեր նույնիսկ տարակ ուսանքով ու դժ գամությամբ են վերաբերել այդ ամեն ինչին։ Խոսքեր չեմ գտնում նկարագրելու այդ ստո րությանը ։ Ներողություն եմ խնդրում իմ ադրբեջանցի բոլոր ընկերներից և մտներիմներից,

Սակայն ընկերներ եկեք խոստովանենք, որ դա ուղղակի անմա րդկային և զզ վելի արարք էր։ Եկենք ընդունենք, որ ամեն մարդ, ով նորմալ կընդունի դա ու դեռ մի բան էլ կգովերգի, պարզապես խել ագառ է ու հոգեկան հի վանդ։ Առնվազն մեղմ ասած հոգեկան հի վանդ պետք է լինել՝ այդպիսի

տա խտկալի բան անելու համար։ Իհարկե, ես հասկանում եմ, որ Ալիևը, փորձել է հաստատել իր հաղթանակը հայերի նկատնամբ, սակայն , ինչպես իմ կոլեգաներն ու ոլորտի ընկերներն են նկատում, պարոն Ալիևը պետք է աչքերը լայն բացի, խոշորացնի և տեսնի թե որ պետության զո րքերն են էնտեղ տեղակայված, էլ չեմ ասում պետք է տեսնի

թե ում տիր ապետության տակ է գտնվում Ստեփանակերտը։ Հաղթել մի պետության, որը դեռ ունի նախագահ, ունի տարբեր պաշտոնյաներ, դա թերևս հաղթանակի իմիտացիա էր։ Իմ ադրբեջանցի ընկերները հիմա կասեն թե այդ Ռուսաստանի Դաշնությունը թույլ չտվեց մինչև վերջ առաջ գնալուն։ Բարեկամներ, իսկ գուցե Ռուսաստանի Դաշնությունը չթողեց, որ դուք պար տվեք։ Երբևիցե չեք մտածել,

որ ադրբեջանի ուժերը արդեն սպա ռված էին, ու թե Ադրբեջանը և Թուրքիան չուզենային, ռուսները միևնույն է չէին կարող այնտեղ զո րք ուղարկեին։ Եթե ռուսների ձեռը լիներ ու նրանց անհրաժեշտ լիներ, որ ադրբեջանը պար տվի, կամ էլ առաջ չգա, ապա այդ պա տերազմը շատ շուտվանից կավարտվեր։ Ուղղակի Թուրքիան և Ադրբեջանը

հասակացան, որ արդեն էլ չեն ձգում ու թույլ տվեցին Ռուսաստանի Դաշնությանը առավել ազդեցիկ մտնել խաղի մեջ ու եթե ռուսները օգնել են հայերին, ուրեմն առնվազն նույն չափ օգնել են նաև ադրբեջանին։ Սակայն թույլ տվեք ասել, որ պա տերազմը այստեղ կապ չունի։ Այդ պուրակը, որ հիմնեց Ալիևը, ոչ մի աղ երս չունի պա տերազմի հետ։ Գիտեք, ես կարծում եմ, որ հաղթող կողմն

իրեն նման կերպ թույլ չէր պահի, իսկ Ալիևը վստահ էր իր հաղթանակի վրա ։ Ես չեմ պատկերացնում թե ինչ լավ բան կա նրանում, որ ադրբեջանցի փոքրիկ երեխանը, պատանիները, կամ թեկուզ հասուն և երիտասարդ մարդիկ գան և տեսնեն այդ դա ժան տեսարանը։ Նրանք արդեն պատանի հասակից պղ ծում են երեխաների հոգիները։ Գիտեք, ես շատ կցանկանայի, որ մի հրաշքով պարզապես փլ վեր

այդ պուրակը ու վրան խաղաղության և մարդասիրության այգի ստեղծվեր։ Լավ, ասենք թե հաղթել եք, ինչ անհրաժեշտություն կար այդպիսի հի մարության դիմել, դա ախր իրոք անտրամաբանակ բան է։ Ես արդեն սկսում եմ լուրջ կասկածներ ունենալ որոշ պետությունների ղեկավարների ադեկվադ մտածելու և առողջ հոգեկան վիճակ ունենալու մեջ։

Добавить комментарий