Դավիթ Ղամբարյանը գրում է. Տասը տարի Հայաստանը զա վթեցիր, թալ անեցիր, գռ փեցիր երկիրը և մարդկանց, ժողովրդին սպ անեցիր, ճն շեցիր, ստ որացրեցիր, բանակը և պետությունը աղքատության եզրին հասցրեցիր և, որպեսզի չբացահայտվեն քո արածները , մարտի 1 սարքեցիր ու ժողովրդի ար յան և դ իակների վրայով քո նման

միյուս ղարաբաղցի բո զի տղուն նվիրեցիր նախագահի աթոռը: Մի 10 տարի էլ նա շարունակեց քո սև գործը և դու այդ տարիների ընթացքում կարողացար փողերդ լվանալ, թալ անածդ տեղավորել… Եկավ պատասխան տալու ժամանակը և նորից գործի դրեցիր նորին գերազանցություն փողերդ. դա տավորներ և

փաստաբաններ առար, քո փրկության համար նույնիսկ սահմանադրության կարևոր հոդվածներից մեկը վեր ացնել տվիր… Ով ես դու, եթե այդ գումարները չլինեն: Մի քո սոտ երևույթ… Հիմա, այսքան բանից հետո, ինչ ես ուզում Հայաստանից և հայ ժողովրդից: Ախր դու հայ և հայաստան սրբությունների հետ ընդհանրապես կապ չունես,

ընդամենը մի դա հիճ էս, որը տասը տարի բռ նազա վթել է երկիրը և ժողովուրդն էլ հաշտվել է իր անմխ իթար վիճակի հետ: Եթե խելք ունենաս, լեզուդ փորդ կքաշես, մի անկյունում կպա խկվես և քո բաժին լա փը կլափես, այնպես կանես, որ քեզ ընդհանրապես մոռանան, հակառակ դեպքում, եթե նույնիսկ օրենքով քո հարցերը չլուծեն, ժողովուրդը քո դա տաստանը իր ձեռքով կանի…

Добавить комментарий