Ապրում եմ էն հույսով, որ նորից իմ Վահեն պիտի վերածնվի, քանի որ…Պատ երազմում որդուն կոր ցրած մոր հուզիչ խոսքերը

«Տղուս ամեն մի բառը հիշում եմ, ամեն անգամ զանգելուց արտшսովոր ասում էր՝ ալոոո՜, ասում էի՝ ջանեեե՜։ Ասում էր՝ ի՞նչ կա, մամեսնյակ, երբեք էդ բառը չեմ մпռանա՝ մամեսնյակ»,- պատմում է քառասունչորսամյա Ստելլա Բաղդասարյանն ու հուզ վում։ Ստելլան քատասունչորսօրյա պատ երազմի երրորդ օրը կոր ցրել է որդուն՝ քսանամյա Վահե Բաղդասարյանին։ Վահեն 2019 թվականին էր զոր

ակոչվել բանակ, 3 ամիս էր մնացել, որ ծառ այությունն ավարտի ու տուն վերադառնա։ 6 ամիս Մատաղիսում է ծա ռայել, այնուհետև տեղափոխվել է Թալիշ, որտեղ էլ սեպտեմբերի երեսունին զո հվել է։ «Ինքը պո ստին կանգնած է եղել, հա րվածել են, ակ անի պա յթյունից, թե ԱԹՍ-ից, երեկոյան ժամ է եղել, տղերքն արդեն չեն ջոկել, ասում են՝ հանկшրծակի լուսավորվեց, և մեր մոտ պայ թյուն

առաջացшվ։ Շատ վի րավոր ընկերներ են ունեցել, վիր ավոր ընկերներին օգնելու ժամանակ հար վածից ինքն է վիր ավորվել։ Սկզբում վիր ավորվել է ոտքերից, հետո ընկերները սկսել են իրան օգնել, առաջին վիրա վորումից մի քանի րոպե չանցած՝ արդեն երկրորդ հա րվածը գլխին է եղել։ Մեզ ընկերները պատմեցին, տղաս գնդ ացիր էր, իր

օգնականը պատմեց, էդ ընկերը վիրա վորվել էր, իսկ ինքը՝ զո հվել»,- կսկի ծով ասում է Ստելլան։
Մայրը հիշում է, որ վերջին անգամ որդու հետ խոսել է պատ երազմից 1 օր առաջ՝ սեպտեմբերի քսանվեցին։ Ցա վով ընդգծում է՝ ուղիղ 1 տարի է, որ որդու ձայնը չի լսել. «Ինքը նոր էր պո ստից իջել, զանգեց, մոտ մի ժամ խոսեցինք։ Մեր վերջին զանգն էր…» Որդու զո հվելու մասին ընտանիքը

տեղեկացել է հոկտեմբերի չորսին, իսկ 3 օր անց զո հվածների ցուցակում եղել է նաև անուն, ազգանունը։ «Իմ կյանքը կտրուկ 90 աստիճանով փոխվեց։ Թե էդ ժամանակ քառասուն տարեկան էի, միանգամից դարձա 60 տարեկան՝ սպիտակած մազերով, ծա նր հո գեկան վիճակով»։ Նոյեմբերի երեսունին որդու մարմինը գտնվում է, և հու ղարկավորում են: Մայրը պատմում է, որ որդու

մարմինը չեն տեսել, քանի որ դա գաղը փակ է եղել: Հողին հան ձնելուց քառասուն օր անց տեղեկանում են, որ ԴՆԹ-ն հաստատվել է։
«Պարզվեց, որ տղայիս գլուխը չի եղել, ԴՆԹ-ի պահով փորձաքն նության տեղն է եղել, հետո մեզ հան ձնեցին: Մի քիչ հանդարտվել էինք հուղ արկավորությունից հետո, հետո նորից ԴՆԹ-ի զանգը, նորից հուղ արկավորություն, նորից նույն ապրումները, նորից նույն վի շտը։ Ուղիղ 1 տարի

կոր ծանվեցինք դա ժան ձևով»։ Վահե Բաղդասարյանը սովորել է Արթիկի Վարդաքար գյուղի դպրոցում։ Մայրն ասում է՝ շատ խելոք էր, շնորհքով, հարգված։ «Շատ համեստ էր, հпգատար, խղճпվ, նորակոչիկների նկատմամբ շատ համբերատար էր: Վահեն ընկերասեր էր, մարդամոտ։ Կարող ա իրան վատ լիներ, մի քիչ իրան նեղ լիներ, սակայն դիմացինի համար լայն լիներ, որ ինքը հանգիստ լիներ, սաղին հասնող էր։

Մեծ սեր ուներ համակարգչի հետ, ֆուտբոլի հետ էլ սեր ուներ»,- ասում է մայրն և կրկին հու զվում։
Ստելլան ասում է՝ շատ ծա նր է որդու զո հվելուց հետո ապրելը, սակայն հիմա մի հույս և լույս ունի, որ նորից Վահեն կվերածնվի։ «Ես հղի եմ։ Ապրում եմ էն հույսով, որ նորից իմ Վահեն պիտի վերածնվի, դեկտեմբերին իրեն պետք է գրկեմ։ Տղայիս իր հերոս եղբոր անունն եմ դնելու»,- ասում է 44-ամյա Ստելլան։ Արփինե Արզումանյան։