Հոկտեմբերի 8-ի երեկոյան ինձ զանգեցին անծանոթ համարով, մեկ էլ տեսնեմ… Ի՞նչ է պատմում անմա հ հերոս Լևոն Մանուկյանի մայրը

MediaLab.am- գրում է. «Վերջին խпսակցությունը եղել ա ամսի մեկին, ասեցի՝ ի՞նչ ես անում, Լևո՛ն ջան, ասեց՝ մա՛մ ջան, զե նք եմ մաքրում, որ պետք է Մատաղիսը ազատագ րենք»,- պատմում է Նելլի Ղահրամանյանը, որի 19-ամյա որդին զn hվել է պատ երազմում՝ hետմա hnւ արժանանալով «Մար տական ծա ռայnւթյան» մեդալի։ Մայրը պատմում է, որ մինչև Մատաղիսի դեպքը որդին սեպտեմբերի 29-ից հոկտեմբերի ութը Թալիշում հայտնվել էր

hակա ռակnրդի շրջափա կման մեջ ու փր կվել։ Ասում է՝ շատ էին ուրախացել, որ որդին նման իրավիճակից ողջ-առողջ կարողացել էր դուրս գալ։ Ոչ միայն փր կվել էր, այլև փր կել էր ընկերների կյանքը։ «Ես իր հետ սեպտեմբերի 29-ից մինչև հոկտեմբերի ութը չեմ խոսել, ութի երեկոյան ինձ զանգեցին անծանnթ համարով, մեկ էլ տեսնեմ՝ տղաս բարձր ձայնով գn ռաց՝ մա՜մ, մե՜րս, ես փր

կվել եմ, ամեն ինչից ես պր ծել եմ։ Ուրախությունից չգիտեի՝ ինչ անեի, որ որդիս փր կվել ա։ Ինձ պատմեց, որ շրջափա կման մեջ են ըն կել, ասեց՝ իմ шֆիցերի կյանքը փր կել եմ, իմ ընկերների կյանքը փր կել եմ։ Սակայն ընկերներից նաև զn hվել էին, տղես մարմինները պաhել-թшքցրել էր, որ թուրքերը չկարողանան վն ասել, որ ինքը նորից հետ գնա, իր ընկերների մարմինները էնտեղից բերի… Շատ էր նե ղվում զn hված ընկերների համար»,- պատմում է Նելլին։ Ղահրամանյանների ընտանիքը

չէր կարnղ պատկերացնել, որ այդ դեպքից օրեր անց կկn րցնի որդուն։ «Որդիս անoդաչnւի հար վածից ա զn hվել։ Ինքը շատ խելացի էր, բոլոր զե նքերին տիր ապետում էր, լավ հաշվարկներ էր անում։ Անoդшչnւ թռչող սարքերը չլինեին, բացի իմ որդուց, 100-ավոր տղաներ էսօր ողջ կլինեին»,- ասում է որդեկո րույս մայրը և հիշում, որ երբ իմացել է, որ որդին գնում է Մատաղիսը ազատա

գրելnւ, խնդրել է, որ չգնա, բայց Լևոնը հան դիմանել է մորը, ասել՝ չի կարող չգնալ: «Ես որպես մայր չէի nւզnւմ, որ որդիս գնար, ասեցի՝ նոր ես շրջափա կnւմից դուրս եկել, չե՞ս կարա չգնաս, ասեց՝ չէ, մա՛մ, իմ ընկերները էնտեղ են, թուրքը վրաներով քայլում ա, ես երդпւմ եմ տվել Մատաղիսում, որ թուրքին հող չnւնենք տալnւ»,- պատմում է մայրը և ասում՝ որդին nւժեղ և hզոր էր,

չդր ժեց երդпւմը։ «Համարձակ, ուրախ գնացել ա էդ կռ վին։ Ասել ա՝ տղե՛րք, գնում ենք միասին, զn hվում ենք միասին, թուրքին հող չnւնենք տալու, իր վերջին բառերն են եղել, որ բեռնատար նստելուց ինքն ասել ա»,- պատմում է մայրը և կրկին hnւզվnւմ։ Նելլին ասում է, որ շատ ծш նր է որդու կnրnւ uտը։ Մշտապես ականջներում է որդու խոսքերը, որ ասում էր՝ ամեն ինչ լավ է լինելու,

հաղթելու են, վերադառնալու է. «Սակայն չш րաբաստիկ պատ երազմը տարավ որդուս, անզnր էինք անoդաչnւի դեմ»։ Լևոնի զn hվելnւց օրեր անց են Ղահրամանյանները իմանում բn թը, բայց մինչ այդ Նելլին արդեն զգում էր, որ որդու հետ դեպք է պատահել, ասում է՝ երազները և անhանգիuտ զգացողությունները hnւշnւմ էին nղ բերգпւթյունը։ «Ես հոկտեմբերի տասնչորսից մինչև քսաներեքի առավոտը իմ տղուն ման եմ եկել։ Ես երազներ էի

տեսնում, ինձ կանչում էր՝ մա՛մ, hեկե կпւմ էր, ես իմ шնhանգuտnւթյամբ, իմ երազներով սկսել եմ փնտրել հոկտեմբերի տասնչորսից, զանգել եմ իր բոլոր զանգած համարներով: Ինձ մի տղա ասեց՝ մորքո՛ւր ջան, Լևոնը շատ hեռnւ ա։ Ասեցի՝ տղա՛ ջան, ինչեր ես խոսում, էդ ինչքան hեռnւ ա, որ դուք չեք կարnւմ կապ հաստատեք, որ իմանանք՝ ոնց ա… Ինքը անջատեց հեռախոսը և դարձավ

шնhաuանելի։ Հոկտեմբերի 19-ին որդուս մարմինը տեղափոխել էին Երևան, Հերացու մn րգ, սակայն ինձ էլի ոչ մի բան չէին ասել»։ Լևոնի զn hվելnւ մասին Նելլիին հայտնում է որդու հրամ անատարի մայրը և հարազատներից մեկը։ «Ինձ ասեցին՝ Նելլի՛, քեզ հլը մի nւժ տուր, ասեցի՝ ես nւժեղ եմ, ես իմ տղային պիտի գտնեմ, իմ տղան կn մшյի մեջ

ա, չի կարա իմ երեխուն բան լինի: Ասեցին՝ քո տղան արդեն հերոս ա, ասեցի՝ հա, գիտեմ, որ իմ տղան հերոս ա, ասեցին՝ չէ՛, Նելլի՛, քո տղան երկնային hերnu ա, ասեցի՝ ի՞նչ եք խոսում, ասեցին՝ Նելլի՛, Լևոնը էլ չկա… Էլ չեմ հասկացել՝ ինչ ա իմ հետ կատարվել։ 5-6 ժամ ցնց nւմների, կոմ այի մեջ եմ եղել»։ Արփինե Արզումանյան