Նանե Արզումանյանը գրում է. Քիչ առաջ տեսա, թե առավոտյան հադրութցիներն ինչպիսի բող ոք էին բարձրացրել կառավարության շենքի դիմաց։
Անկեղծ ասած՝ զզ վելի եք, պարոնայք։ Հետաքրքիր է՝ որտե՞ղ էիք պատ երազմի օրերին. ես կասեմ՝ փա խել էիք բոլորդ անխտիր՝ Հադրութի պաշ

տպանությունը թողնելով տասնութ տարեկան Տղաներին։ Դուք Հադրութում չեք եղել պատ երազմի օրերին, երբ 66 տարեկան հայրս էր այնտեղ՝ Հադրութի Տող գյուղում, ու օգնում էր Զին վորներին։
Այժմ պետք է գոնե առնվազն պապ անձվեք կամ ամաչեք մի տեղ դուրս գալ։ Հայրիկիս տարիքի մի

մարդ այսօր հայտարարում է, որ կվերադառնա Արցախ միայն այն դեպքում, երբ գր ավչություն ստեղծեն. Արաս, կոր ցնելով Հորը, մեկնեց ծառ այության հենց Արցախ, որովհետև մեր ընտանիքում ունենք ազգային մտածողություն և գիտակցություն։
Ամ աչում եմ, որ մեր կողքին կան ձեզ նման փոքրոգիները…

Добавить комментарий