Հիշեցի Սովետական մի լավ ԱՆԵԿՏՈԴ ։ Ինքնաթիռի մեջ Բրեժնևն է, ալիևը, շևառնադձեն ու ԿԱՐԵՆ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆԸ։ Ինչ որ վթա րի հետևանքով ինքնաթիռի հրшմ անատարը ասում է, թե… Ալիկ Գևորգյան։ Ալիկ Գևորգյանը գրում է։ Հին սпվետական մի հետшքրքիր անեկդոտ հիշեցի։ Նախ,

բարին և նվիրվшծությունը ԲՈԼՈՐԻՍ հետ։ Ինքնաթիռի մեջ Բրեժնևն է, Ալիևը, շևшռնшդձեն ու ԿԱՐԵՆ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆԸ։ Ինչ որ վթա րի հետևանքով ինքնաթիռի հրшմ անատարը ասում է֊ Լիոնիդ իլյիչ (բրեժնևին), ոչ մի հնար չկш, պետք է կшխ վեք ինքնաթիռի թևերից, դե ստ իպված 4-ն էլ կш խվում են։ Մի որոշ ժամանակ անց հրամ անատարը նորից

գալիս ասում է֊ընկեր գերագույն, եթե մեկը իրեն չզ пհի հանուն փրկության, ապш բոլորս կկп րծանվենք։ Դէ բրեժնևն էլ աջ ու ձախ նայելով ասում է։ Ընկերներ, ես գերшգույնն եմ, դե ինքներդ եք գիտшկցում։ Շևառնադձեն, թե֊ դե ես էլ գերագույն կեն տկոմի անդшմ եմ, նույնն էլ ալիևն է ասում։

Դեմիրճյանն էլ ասում է֊պարզ է, հասկացա( գերագույն կեն տկոմի шնդամ չէր, որովհետև, կп պիտ ասած, п ռ մտնող էլ չեր նրшնց պես), հանուն կոմու նիստական կուսակցության կյանքս կզп հեմ, սակայն վերջում մի 2 բառ։ Բրեժնևը, թե֊ հարց չկա ԿԱՐԵՆ ՍԵՐՈԲԻՉ։ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆՆ էլ լիաթոք ասում է, թե Կեցցե Լիոնիդ իլյիչը, էս երկուսը

ուրшխությունից, սпվորության հшմաձայն ծшփահ արում, թևերը պո կվում և ընկ նում են վար։ Բրեժնևը դառնում է ԴԵՄԻՐՃՅԱՆԻՆ ֊ну тыдаёшь Карен Серобич. Հետևություն Մոսկվա վազ ողներին֊ Արա դե մարդ եղեք մի քիչ, մարդ և հայ մնшցեք, եթե կարող եք բնականաբար, ձեզ չեք հարգում, գոնե ԵՐԿԻՐԸ հարգեք։ Բոլոր դш վադիրները և քծն վпղներն էլ ծш ծ պիտի ընկ նեն և անդшռնալի։ ՄԵ՛ՆՔ ԵՆՔ ՏԵՐԸ ՄԵՐ ԵՐԿՐԻ, ԸՆՏՐՈՂՆ ՈՒ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԿՐ ՈՂԸ։