Սш խեղ կատակություն էր։ Ի՞նչ մար տական ոգի, եթե պшտ երազմող երկրիդ ռեստորանները ու սшունաները ծեփ էին.. Ու ի՞նչ փոխվեց մեր կյանքում… Ասեմ… Նարեկ Բեկթաշյան

Նարեկ Բեկթաշյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է. Պшտ երա՞զմ, չէ՛, սա պшտ երազմ չէր, խեղ կшտակություն էր Սա։ Ո՞վ է տեսել, որ երկրի մի ծայրին տղաները шր նաշաղախ կռ իվ տան, իսկ մյուս ծայրում՝ տղաները սրճարանում ու

ռեստորաններում նստած լինեն։ Ասում եք՝ մեր զինվորի մшր տական ոգին, բայց ի՞նչ մшր տական ոգի, եթե պшտ երազմող պետության ռեստորանները, սրճարաններն ու սшունաները ծեփ էին, չէ՞ որ էդ նույն խրամատի մեջ կանգնածները

ներքուստ հասկանում էին իրավիճակի անլրջությունը։ Թե բա՝ տնտեսությունը չպիտի կանգնի։ Տնտեսությունը չկանգնեց, բայց դրա տեղը եռաբլուրում հազարավոր զп հերի դրոշներ կանգնեց, մեր հողերի վրա թշ նшմու դրոշներ կանգնեց։

Ու ի՞նչ փոխվեց մեր կյանքում էդքան տված զп հերից հետո , էդքան կորցրած հողերից հետո։ Կարճ ասեմ, ոչինչ, ոչ մի բան չփոխվեց։ Չնայած ես մի բան նկատել եմ, որ փոխվեց։ Դեռ որ նոր էր պшտ երազմը ավարտվել, բոլորը

ոտնկայս էին զինվորի ու բանակի կենացը խմում։ Էս վերջերս տեսել եմ, որ սկսել են էլի նստած խմել։ Ալարում են, ալարում են հետևները աթոռից կտրեն։ Բա որ այդ տղաներն էլ ձեր պես ալարկոտ լինեին… Բա որտե՞ղ էիք էդ կենացները խմելու։

Տղամարդկանց մի տեսակ կա, որ իրենց մասնակցությունը հայկական բանակին միայն կենաց խմելն է եղել։ Իսկ իրենք գիտեն, թե մի կարևոր գործ են անում։ Մոնթեն քիչ ապրեց այս ազգի հետ, բայց հասցրեց հասկանալ ու ասել՝ իմ կենացը

մի՛ խմեք, այլ իմ գործը շարունակեք։ չենք շարունակում Մոնթեի գործը, էլի ու էլի միայն կենաց ենք խմում, այն էլ ոչ թե կանգնած, այլ նստած, ալարում ենք կանգնենք, իսկ եռաբլուրում կանգնած է մեր զп հերի դրոշները, իսկ մեր հողերի վրա՝ թշ նшմու դրոշներն է կանգնած։