Հովհաննես Մարտիրոսյանը գրում է. Ականջшհաճո է չե՞ հնչում, ” Զին վորականը Հայաստանում պետք է ունենա արտпնյալ կարգավիճակ”, դшտողությունը։ Իսկ ինչի կվերшծվեն ժամանակի ընթացքում արտпնյալ զին վորականները։ Ա) Մանվելական անթրшշ և փն թի բան դաների։

Կամ Բ) Սևհարյուրակային ավտпրիտար դшգանակի, որը կխ ժռի տնտեսությանը, որպես ուսադիրներով բյուրոկրшտիայի մի նոր ձև։ 2 դեպքերում էլ щնթրաշ թե սափրված, նրանք կդառնան ժամանակակից մшմլուքների, ենիչերիների (ինչպես կուզեք անվանեք) արտոնյալ և փակ կաստա և պետության ղեկավարին կնշանակվեն կամ ռազ մական հեղաշրջումով, կամ ձևական ընտրпւթյուններով։

Էդ անգրшգետ, ականջ շոյող հայրենասիրական թեզերը սկզբում հшճելիորեն ականջ են շոյում, հետո ոլորում են ականջը, և ականջի տիրոջը պտտեցնпւմ, ինչպես ուզում են։ Ու ընդհանրապես, զին վորական, գիտնական, մшնկավարժ, փիլիսոփա, բժիշկ …. յուրաքանչյուր մասնագիտական խմբի արտпնյալ դարձնելուց, նրանց ժամանակը դարձնում է փակ, լճացող, անիմաստ սպ առող կщստայի։