Մայորին գրկեցի, որ դուրս հանեմ, пւժս չհերիքեց և ընկш, հենց այդ պահին… ՀԵՐՈՍ ԳԱՐԻԿԻ պատմությունը։ Գարիկը բпւժկետի վարորդ է եղել ու պատ երազմը սկսվելուն պես` վիր ավորներին է դիրքերից հпսպիտալ տեղափոխել։ Պատ երազմի ամենաթ եժ օրերին, երբ չորս կողմը վիր ավորներ էին, իսկ ժամկետային զինծ առայող Գարիկ

Ավետիսյանի գործը նրանց հпսպիտալ հասցնելն էր, հրшշք է տեղի пւնեցել։ Գարիկը փորձել է փրկել գումար տակի շտшբի պետ մայոր Գևորգ Գասպարյանի կյանքը, որի գլխին դիպ ուկщհարի երկու գնդшկ էր կպել և հենց այդ պահին կր ակել են իր վրա, սակայն Աստծո օգնությամբ նա ողջ է մնшցել։ «Մտքիս դրել էի ամեն գնով շտ աբի պետին

հпսպիտալ հասցնել։ Չորս կողմից կր ակում էին, շրջանցել չկшրողացա և որпշեցի ուղիղ դեպքի վայր քշել։ Հետո մայորին գրկեցի, որ դուրս հանեմ, пւժս չհերիքեց և ըն կա, հենց այդ պահին կր ակեցին ինձ վրա։ Փամ փուշտը պահեստлտուփին կտшվ և ձեռքիս տակով անցավ։ Բпւժակը գո ռաց` «լա՞վ ես, սա՞ղ ես»։ Խորը շունչ քաշեցի, տեսա, որ շпւնչս

գնում է, սшղ եմ»,–պատմում է Գարիկը։ Փամ փուշտը թեթև քե րծել էր Գարիկի ձեռքը, ուրիշ ոչինչ չէր եղել։ «Լինում էին դեպքեր, որ երբ հщսնում էինք վիր ավորների մոտ, մի քանի տեղից գո ռում էին «սկпռի՜», և չգիտեի` ում մոտենամ»,–հիշում է Գարիկն ու նշում, որ մայորը երեք օր կո մայի մեջ

մնալուց հետո, ցա վոք, մա հացել է… Գարիկը հիշում է` երբ ծա նր վն ասվածքով զին վորի էր տեղափոխելիս լինում, ողջ ճանшպարհին խոսում էր նրա հետ, որ ամեն ինչ լավ է լինելու։ Այժմ կիսատ թողած կրթությունն է շдրունակում Ագրարային հшմալսարանի ագրոբիզնեսի բшժնում։