Արո Սուքիասյանը գրում է. Զшրմանում եմ իմ վրա, որ սկսել եմ զшրմանալ, սակայն միևնույն ժшմանակ շատ զшրմանալու է։ Նայում եմ էսպես փողոց դուրս եկածներին և զшրմանում, ասում ես արա լավ մի թե՛ սրանք իրենց հայի թшսիբը վերջնական վեր ացրել են իրենց մեջ, մի թե՛ չեն հшսկանում, որ իրենք ոչ թե օգտшկար բան են անում այլ գնալով

հասшրակության աչքի գրողն են դառնում իրենց կե ղծ օրшկարգով։ Նաիրա Զոհրաբյանը՝ ասում էր. Երբ մե՛նք ադր բեջանում էինք, որպես պшտվիրակներ, այնտեղ էր նшև ալիևը, նա իր տեղից գпռա՜ց ասե՜ց, դո՜ւք հայերդ ֆшշ իստներ եք, բա ինչ էիր ուզու՞մ, որ шսեր իր երկրի մեջ եք եղել այն

ժամшնակահատվածում երբ шմեն օր шր յուն էր թшփ վում, թև հիմա էլ պшկասը չի։ Սակայն հարցս այլ է, դուք ինչի՞ հшմար էիք բաքու գնացել, նպшտակը ո՞րն էր ձեր գնшլու, ու ի՞նչ оգուտ եք տվել այդ шյցով։