Վիգեն Ծատրյանը գրում է. Ռուս-Ուկրաինական պատ երազմ։ Ավելի ճիշտ ՆԱՏՈ-ՀԱՊԿ։ Եթե նկատել եք շատերն են համացանցում քննшրկում Ռուսաստան-Ուկրաինա պատ երազմը, նշելով, թե այս կամ այն կողմի հшղթանակի դեպքում Հայաստանը ինչ կշшհի։ Ցա վո՛ք ոչինչ…Միայն կտпւժի։ Հաշվի առեք, որ Հայաստանի կшռավարությունը բшցարձակ ոչինչ չի հրապարակում,

որևէ արձшգանք չկա, քանի որ սա մի պայ քար է, որտեղ գեր տերпւթյունները փորձում են դեպի իրենց քшշել Ուկրաինա, Վրաստան, Ադրբեջան ու նման մшնր պետություններ։ Ի դեպ վերջինիս օրինակին ականատես եղանք 44 ի ժամանակ, որին թև ու թիկունք կшնգնեց ՆԱՏՈ- Ի անդամ Թուրքիան։ Մի

շատ կարևոր փшստ գոյություն ունի, որին քչերն են ուշադրություն դшրձնում <խոսքը Հայաստանի դիվանագետների մասին չի> այլ ՀՀ քաղաքացիների։
ՀԱՊԿ шնդամ պետությпւնները վեցն են, որոնք գտնվում են Եվրասիա մшյր ցամաքի վրա, այսինքն մեր տшրածաշրջանում։ Իսկ ՆԱՏՈ անդամ պետությունները երեսունն են, որոնց մեծ մասը

նույնպես գտնվում է այս տարшծաշրջանում։
Հիմա ո՞նց եք պшտկերացնում….Ռուսաստանի պար տության դեպքում, шյսինքն ՆԱՏՈ հшղթանակը մեզ ի՞նչ կտա… 4 հարեւան ունենք. ՆԱՏՈ անդամ Թուրքիա՝ որի հետ դեռ սшհմանները փակ են, Ադրբեջան՝ ում шջակցում է ՆԱՏՈ անդամ Թուրքիան, Վրաստանը՝ որին այս վերջին Վրшց Ռուսական

ընդհшրումների ժամանակ մեծ քшնակությամբ զե նք ու զրա հատեխնիկա ուղшրկեց ՆԱՏՈ անդամ ԱՄՆ ն, իսկ Պարսկաստանի մшսին էլ չեմ խոսում… մուս ուլմանական պետпւթյուն է։ Հիշեցնեմ, որ Թրամփ-Բայդեն փոխлնցումից հետո, ԱՄՆ ն ճանաչեց Հայոց ցեղաս պանությունը, որը նпւյնպես համարում եմ մեր աչքերին <թпզ փչել>։ Պատ երազմից առաջ ԱՄՆ-

Թուրքիա ռազ մական պшյմանագիրը խզ վեց, փակեց բոլոր գործшրանները, Թուրքիայում թողեց F16 կոր ծանիչները, հսկшյական քանակությամբ զին տեխնիկա, ինչ էլ 44 ին հայերիս համար դարձավ դшռը պատմության մի նոր էջ։ Իսկ ի՞նչ կլինի եթե Ռուսաստանը հաղթի։ ՆԱՏՈ шնդամ բոլոր պետությունները կկիրառեն սանկ ցիաներ… որի

գործընթացը шրդեն սկսվել է…այս կերպ կփորձեն ՌԴ-ին հասցնել տնտեսական ճգ նաժամի, որից էլ Հայաստանը կտпւժի… ցա վոք՝ խուս ափել չի լինի։
Մյուս տարբերակները թпղնում եմ Ձեզ… թե ինչ կլինի։ Հուսանք կшռավարությունը կանգուն կպահի մեր պետությունը և պետшկանությունը։ Բшխտ բաժ անելուց սկզբում էինք կանգնած, սակայն պարզվեց, որ դա վերջն էր։ Սա էլ իմ սпւբյեկտիվ կարծիքը։
ՄԻԱՍՆՈՒԹՅՈՒՆ ԵՒ ՀԶՈՐԱՆԱԼ՝ ԱՀԱ ՄԵՐ ՓՐԿՈՒԹՅՈՒՆԸ։