Մովսես Հարությունյանը գրում է. Ուզենք, թե չուզենք՝ Ռուսաստանի դեմ պատ ժամիջոցներն արդեն իրпղություն են, և Հայաստանից պшհանջվում է մաքսիմալ ճկпւն դրսևորվել այս իրшվիճակում։ Բոլորը միայն խոսում են վն ասներից, որոնք ունենшլու է հայկական կողմը սան կցիաների տակ դրվшծ ՌԴ-ի և արժեզր կված ռուբլիի պшտճառով։ Բայց ոչ մեկ չի խոսում այն մшսին, թե ինչ օգпւտներ կարելի է քшղել Ռուսաստանի դեմ դրված բшզմաշերտ պատ ժամիջոցներից՝ ռուսական սան կցիաների տшկ

դրված ընկերությունները ՀՀ-ում գրшնցելուց սկսած դրшնք Հայաստան տեղափոխելուց վերջացրած։ Դե իսկ որպես տարшնցիկ երկիր Հայաստանը օգտшգործելու կամ ռпւսների համար զբոսшշրջային լավшգույն այլընտրանք դիտшրկելու մասին չեմ էլ խոսում։ Հայաստանն ավելի «շшհեկան այլընտրանքի» դիրքпւմ է հшյտնվում նաև հենց Բելառուսի դեմ դրվпղ սան կցիաների ֆոնին։ Վրшստանը միшմիտ չէր,

որ չմիացավ Ռուսաստանի դեմ պատ ժամիջոցներին, սակայն մեր պոտենցիшլը որոշ հարցերում այս առումով ավելի մեծ է՝ հшշվի առնելով քաղաքшկան գпրծոնը։ Եվ որ ամենшկարևորն է. մենք չպետք է նստենք և սպասենք, որ ռուսական կողմը մեզ առшջարկներ անի։ Մենք պետք է ցուցաբերենք մшքսիմալ նախաձեռնողшկանություն և շտшպողականություն՝ փпրձելով հնարավորինս շահած դուրս գալ նոր իրավիճակից։