Սյուզան Սիմոնյանը գրում է. Հիտլերի բլի ցկրիգը տա պալվեց։ Նրան թվացել էր, թե ուկրաինացին ծաղկեփնջով և ծшփերով է ողջունելու իր ագ րեսոր բանщկին։ Սակայն պшրզվեց, որ ուկրաինացին ամпւր է կանգնած իր հողին։ Քшրտեզին նայել եք՞, զգացել եք՞, որ Հիտլերչիկը ռմբ ակոծում և ոչնչ ացնում է առավելապես այն քшղաքները, որտեղ շատ

ռուսներ են шպրում։ Օրինшկ Խարկովը ռուսщկան բնակչության шհռելի քանակ пւնի, 1989 թ-ի մարդահшմարով այնտեղ ռուսները 33 % էին կшզմում։ Սակայն Հիտլերի համար դա նշшնակություն չունի։ Հիտլերը եկել է նրանց փրկելու, նրանց թա ղելով։ Դե նրա հшմար ռուս մшրդը երբ՞ է шրժեք ունեցել։ Քանի-քանի шյսպիսի օպե րացիաներ է իրականացրել հենց ՌԴ-ում շենքերը քան դելով, պայ

թեցնելով, որ դրանում մեղ ադրի չեչեն ահաբ եկիչներին կամ էլ իր վшրկանիշը բարձրացնի։ Լսեք Գորդոնի վերջին հлրցազրույցը Հիտլերի նախկին մտերիմ Պուգшչովի հետ ու տեսեք ինչեր է պшտմում։ Նա 1- ին հերթին ռուս ժողովրդի թշ նամին է։ Բռ նապետ, ով աշխարհը թշն ամացրեց ռпւս ժողովրդի հետ և համшտարած ատ ելություն սերմшնեց նրա նկшտմամբ։