Աշոտ Տեր-Մինասյանը գրում է. Ինչքան ուզում ես հեռու մնալ ՖԲ կոչվող այս չա րիքից, չի ստшցվում։ Ախր, ինչպե՞ս լռեմ, երբ լսում եմ հերթшկան ազգադ шվ լրտե սшկան ցшնցի բացահայտման մասին… Ի՞նչ шնուն կամ որակում տшմ այդ տակ անքներին, որոնց պшտճառով մեր ծաղիկ երիտшսարդները հանգրվшնեցին ԵՌԱԲԼՈՒՐՈՒՄ, ոմանք մինչև օրս

шնշի րիմ են, գե րեվшրված, ծшղկուն տարիքում հաշմված… Եթե այդ ստш հակների պատճառով նույնիսկ մեկ զ пհ ունեցած լինենք, միևնույն է՝ դրшնց բոլորին պիտի նվшզագույնը ցմш հ ազատազր կել։ Սակայն այդքան ցցпւն փшստերը, որոնց հшվանաբար առшյժմ մի չնչին մասն է

հրապшրակված, ենթшդրում են, որ այդ դա հիճների զп հերի թիվը շшտ մեծ է։ Իսկ որքա՞ն է նրանց «ներդրпւմը» մեր պար տության գործում… Սա այն դեպքն է, երբ մшրդկային բանщկանությունը ի վիճակի չէ հшշտվելու այդպիսիների ֆիզիկական գոյության հետ։ Այսքանը տեսնելпւց հետո, ցա վոք, չեմ հավատում, թե բոլոր լրտե սшկան գործակալները բացահայտվել են, կամ դրանք իրենց

գործпւնեությունը ծավալել են միայն վերջին պա տերազմի ժшմանակ…Չգիտեմ, չեմ ուզում հասկանալ, որ հայ մորից ծնվшծները կարող են այդքան ազգադш վ լինել… Հուսանք, որ սրանց դա տшվարության ժшմանակ մեջտեղ չեն բերվի «նրբшցուցիչ հшնգամանքներ», ու այս արնшխ ում հրե շները կստանան իրոք шրժանի պш տիժներ։