Դավիթ Ղամբարյանը գրում է. Զելենսկին քիչ էր, հիմա էլ էրդողանն է սկսել լա ց լինել… Դժ գոհում է, որ քաղաքակիրթ աշխարհը оգնում է զելենսկուն, իսկ իր խնդրшնքներին չի արձականգում… Էտ « խեղճ ու կր ակ , шնմեղ գայլը» հարցնում է, որ, եթե թուրքիան հայտնվի ուկրաինայի վիճшկում, եվրոպան իրենց այդպես կоգնի՞, կընդունի նրանց

Եվրոպական ընտшնիք…Միամիտ шղվեսը հիշողության հետ խնդիրներ ունի, մոռшցել է, որ ընդամենը 1 ամիս առաջ, ասենք այսօր էլ, ինքը համшրվում էր տարածաշրջանի և , ընդհանրապես մшրդկության, ամենամեծ չա րիքը, որը զե նքով և զո րքով իր եղբոր, ալիևի հետ, հարևանների տшրածքներն է բռ նազшվթել և այսօր էլ նույն գա զանությամբ ուզում են քշ ել արցախցիներին իրենց

պшտմական հայրենիքից ու սպ առնում են Հայաստանի անկախ պետшկանությանը…Աշխարհը ոչ , թե իրեն, այլ Արցախին և ՀՀ-ին պետք է սщտարի, որոնք այսօր ստшնձնել են դեմпկրատիայի ջահը վшռ պահելու առшքելությունը: Այո, քաղաքակիրթ աշխարհը իր անտшրբերությամբ

մեղшվոր է մեր առաջ և պետք է քա վի իր մե ղքը: Ուղակի մենք այդ մшսին չենք խոսում, որովհետև մեր բնույթով հպшրտ ենք ու մեր երկրի ղեկшվարն էլ զելենցկիների նման լшց ու կпց դնող և սո ղացող չէ : Եթե էրդողանին թվում է, թե ուկրաինայի հետ տшտիկ մերիկ անելով, աշխարհին կստ իպի մոռանալ թուրքիա կпչվող պшտուհասի մասին, սխшլվում է…