Zijn pianospel was ronduit buitengewoon — een beheersing die alleen een echte virtuoos kan bereiken, en waarmee hij de passie, intensiteit en grootsheid van Queens muziek perfect wist te vangen. Elke noot tilde mijn zang naar een hoger niveau, waardoor het voelde alsof ik samen met een artiest van wereldklasse optrad.
Naarmate het nummer zich ontvouwde — van krachtige rockriffs tot operatische passages en meeslepende ballads — werd de energie in de ruimte steeds intenser. Zelfs de restaurantgasten stopten met eten, volledig geboeid door de spontane uitvoering voor hun ogen.
De sfeer bereikte haar hoogtepunt tijdens het operatische climax. Ik daagde mezelf uit om de grootsheid van het nummer te evenaren, terwijl hij met onvermoeibaar enthousiasme speelde. Al snel liet het hele restaurant zich meeslepen en klapte mee op het ritme. Zijn indrukwekkende pianospel domineerde de ruimte en gaf het gevoel dat je midden in een volwaardig liveconcert stond.