Ένα κατάμεστο θέατρο γεμίζει με ενθουσιασμό καθώς οι θεατές περιμένουν ανυπόμονα την πολυαναμενόμενη παράσταση μπαλέτου. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη προσμονή, όμως κανείς δεν φαντάζεται ότι η βραδιά θα εξελιχθεί τελείως διαφορετικά.
Όταν η αυλαία ανοίγει, τα φώτα αποκαλύπτουν μια κλασική σκηνή μπαλέτου. Η μουσική δυναμώνει και οι χορευτές κινούνται με χάρη.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζει μία μπαλαρίνα — όχι για την κομψότητά της, αλλά για το εμφανώς κακό της κέφι. Η Κλάρα φαίνεται να μην ταιριάζει καθόλου με τη χαρούμενη διάθεση της παράστασης. Καθώς η παράσταση συνεχίζεται, η ενόχλησή της γίνεται όλο και πιο προφανής. Οι υπόλοιποι χορευτές λάμπουν από ενθουσιασμό, ενώ οι εκφράσεις της Κλάρα κυμαίνονται μεταξύ δυσφορίας και εκνευρισμού. Παρότι η τεχνική της είναι άψογη, οι κινήσεις της στερούνται της απαραίτητης απαλότητας και ομορφιάς.
Στην αρχή το κοινό μπερδεύεται. Είναι μέρος του ρόλου; Μια καλλιτεχνική επιλογή; Όμως σύντομα η αμηχανία μετατρέπεται σε γέλιο, καθώς η συμπεριφορά της Κλάρα γίνεται όλο και πιο υπερβολική. Ψίθυροι και γέλια απλώνονται στην αίθουσα.
Η κορύφωση της κωμωδίας έρχεται στο σόλο της. Αντί για ομαλές πιρουέτες και χαριτωμένα άλματα, παρουσιάζει άκαμπτες και δραματικά υπερβολικές κινήσεις — συνοδευόμενες από γυρίσματα ματιών και δυνατά, θεατρικά αναστενάγματα.
Το κοινό ξεσπά σε γέλια. Ακόμη και οι άλλοι χορευτές δυσκολεύονται να κρατήσουν σοβαρό ύφος, ενώ η Κλάρα — άθελά της — γίνεται το επίκεντρο της παράστασης. Παρ’ όλα αυτά, το σόου συνεχίζεται με την Κλάρα να κλέβει όλη την προσοχή.
Λίγο πριν το φινάλε, κάτι αλλάζει. Η Κλάρα μαλακώνει, χαμογελά παιχνιδιάρικα στους άλλους χορευτές και δείχνει ότι καταλαβαίνει πόσο διασκεδάζει το κοινό. Και τότε, σε μια υπέροχη ανατροπή, μεταμορφώνεται σε απόλυτο σύμβολο κομψότητας, χορεύοντας με απίστευτη χάρη και ομορφιά. Το κοινό ξεσπά σε χειροκροτήματα.
Η Κλάρα υποκλίνεται με ένα πονηρό χαμόγελο — και μένει στη μνήμη όλων ως η γλυκά γκρινιάρα μπαλαρίνα που έκλεψε την παράσταση!